Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book



Dodaję do koszyka


Autorzy: Elżbieta Czarny-Drożdżejko,
Seria:  Monografie
Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska - pakiety Stan prawny:  15.07.2013 r.
Kod: KAM-2223;pakiet  Ilość w paczce: 100

Realizacja:
Cena podstawowa brutto: 0,00 zł.
Twoja cena brutto już od: 108,90 zł.

Spis treści: 

Wykaz skrótów
str. 13

Wprowadzenie
str. 17

Rozdział I
Przestępstwo prasowe w systemie francuskim i polskim (uwagi typologiczne)
str. 55


1. Przestępstwo prasowe w systemie francuskim
str. 55

2. Elementy konstytutywne przestępstwa prasowego na gruncie francuskiej ustawy o wolności prasy
str. 63

2.1. Publiczność zachowania
str. 64

2.1.1. Przestępstwo popełnione w miejscu publicznym lub na zebraniu publicznym
str. 67

2.1.2. Przestępstwo prasowe popełnione za pośrednictwem mediów
str. 73

2.2. Strona podmiotowa przestępstwa prasowego w systemie francuskim
str. 77

2.3. Dodatkowe konsekwencje karne związane z przestępstwem prasowym na gruncie francuskiej ustawy o wolności prasy
str. 80

3. Przestępstwo prasowe w systemie polskim
str. 81

3.1. Istota przestępstwa prasowego
str. 81

3.1.1. Poglądy doktryny przedwojennej
str. 81

3.1.2. Współczesne rozumienie przestępstwa prasowego
str. 83

3.1.3. Elementy konstrukcyjne przestępstwa prasowego niewłaściwego
str. 87

3.1.3.1. Opublikowanie jako zachowanie sprawcze przestępstwa prasowego
str. 87

3.1.3.2. Prasa jako miejsce popełnienia przestępstwa prasowego
str. 90

3.1.4. Przestępstwa skutkowe jako typ przestępstw prasowych
str. 93

3.2. Szczególne typy przestępstw prasowych niewłaściwych
str. 96

3.3. Formy stadialne przestępstwa prasowego
str. 103

3.4. Pozostałe przestępstwa, które mogą zostać zrealizowane w ramach działalności prasowej
str. 108

3.5. Szczególne konsekwencje związane z popełnieniem przestępstwa prasowego
str. 114

Rozdział II
Podmioty odpowiedzialne za popełnienie przestępstwa prasowego
str. 116


1. Podmioty odpowiedzialne za popełnienie przestępstwa prasowego w systemie francuskim
str. 116

2. Odpowiedzialność za sprawstwo
str. 117

2.1. Odpowiedzialność dyrektora publikacji
str. 118

2.2. Odpowiedzialność wydawcy jako sprawcy głównego
str. 121

2.3. Odpowiedzialność autora materiału prasowego jako sprawcy głównego
str. 122

2.4. Odpowiedzialność kaskadowa w mediach elektronicznych
str. 127

2.5. Odpowiedzialność z tytułu współsprawstwa
str. 131

3. Podmioty odpowiedzialne za popełnienie przestępstwa prasowego w systemie prawa polskiego
str. 134

3.1. Autor materiału prasowego jako sprawca przestępstwa prasowego
str. 140

3.2. Redaktor naczelny jako osoba odpowiedzialna za przestępstwo prasowe
str. 143

3.3. Nadawca i dostawca usług medialnych jako osoby odpowiedzialne za treść programów
str. 157

3.4. Podmiot odpowiedzialny za prasową komunikację w internecie
str. 164

Rozdział III
Prowokowanie, usprawiedliwianie i zaprzeczanie jako przestępstwa prasowe
str. 170


1. Prowokowanie, usprawiedliwianie i zaprzeczanie jako przestępstwa prasowe na gruncie prawa francuskiego
str. 170

1.1. Prowokowanie do zbrodni lub występku
str. 170

1.2. Prowokacja bezpośrednia
str. 172

1.2.1. Przestępstwo bezpośredniego prowokowania do jakiejkolwiek zbrodni lub występku
str. 173

1.2.2. Przestępstwo bezpośredniego prowokowania do określonej zbrodni lub występku
str. 178

1.3. Prowokacja pośrednia
str. 183

1.3.1. Prowokacja pośrednia sensu stricto
str. 185

1.3.2. Apologia
str. 193

1.3.3. Negowanie zbrodni przeciwko ludzkości
str. 200

2. Przestępcze nawoływanie, pochwalanie, propagowanie i zaprzeczanie jako przestępstwa prasowe na gruncie prawa polskiego
str. 205

2.1. Przestępne nawoływanie jako przestępstwo prasowe
str. 205

2.1.1. Publiczne nawoływanie do jakiejkolwiek zbrodni lub występku
str. 216

2.1.2. Publiczne nawoływanie do określonej zbrodni lub występku
str. 223

2.1.3. Nawoływanie do przestępstwa terrorystycznego
str. 231

2.1.4. Publiczne nawoływanie do nienawiści lub do przemocy jako przestępstwo prasowe
str. 235

2.2. Przestępne pochwalanie jako przestępstwo prasowe
str. 242

2.3. Przestępne propagowanie jako przestępstwo prasowe
str. 249

2.4. Przestępne zaprzeczanie jako przestępstwo prasowe
str. 256

Rozdział IV
Prawnokarna ochrona prawa społeczeństwa do prawdziwej informacji
str. 265


1. Karalne rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji w systemie francuskim
str. 265

2. Karalne rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji w systemie polskim
str. 273

Rozdział V
Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości w systemie francuskim i polskim
str. 292


1. Przestępstwa prasowe przeciwko wymiarowi sprawiedliwości w systemie francuskim
str. 292

1.1. Karna ochrona domniemania niewinności w systemie francuskim
str. 292

1.2. Ochrona spokoju rozprawy sądowej
str. 301

2. Przestępstwa prasowe przeciwko wymiarowi sprawiedliwości w systemie polskim
str. 306

2.1. Karalne rozpowszechnianie wiadomości z postępowania przygotowawczego lub z niejawnej rozprawy
str. 306

2.2. Ochrona domniemania niewinności
str. 320

2.3. Publiczna zbiórka środków na poczet orzeczonej grzywny
str. 328

2.4. Karna ochrona tajemnicy narady sędziowskiej
str. 329

Rozdział VI
Przestępstwa prasowe mające na celu ochronę szczególnych kategorii osób na gruncie prawa francuskiego i polskiego
str. 334


1. Przestępstwa prasowe mające na celu ochronę szczególnych kategorii osób na gruncie prawa francuskiego
str. 334

1.1. Ochrona małoletnich we francuskim prawie prasowym
str. 334

1.2. Ochrona ofiar przestępstw na gruncie francuskiej ustawy o wolności prasy
str. 338

1.3. Ochrona funkcjonariuszy publicznych we francuskiej ustawie o wolności prasy
str. 341

2. Przestępstwa prasowe mające na celu ochronę szczególnych kategorii osób na gruncie prawa polskiego
str. 343

2.1. Karna ochrona funkcjonariuszy wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze
str. 343

2.2. Prawnokarna ochrona dóbr osobistych jako kategoria pośrednio odnosząca się do ochrony szczególnej kategorii osób
str. 347

2.2.1. Karalne rozpowszechnianie informacji fonicznych i wizualnych bez zgody osoby, której dotyczą (art. 49 p.p. w zw. z art. 14 ust. 1 p.p.)
str. 348

2.2.2. Karna ochrona wizerunku osoby nagiej lub w trakcie czynności seksulanej (art. 191a k.k.)
str. 352

Rozdział VII
Ochrona przed zniesławieniem i zniewagą w systemie karnym francuskim i polskim
str. 357


1. Ochrona przed zniesławieniem i zniewagą we francuskim systemie karnym
str. 357

1.1. Zniesławienie we francuskim systemie karnym
str. 358

1.1.1. Pogłoski lub zarzuty dotyczące określonego faktu
str. 361

1.1.2. Naruszenia honoru lub poważania
str. 366 Przedmiot czynności wykonawczej karalnego zniesławienia
str. 372

1.1.3. Przedmiot czynności wykonawczej karalnego zniesławienia
str. 372

1.1.4. Strona podmiotowa karalnego zniesławienia
str. 376

1.2. Zniesławienia kwalifikowane we francuskiej ustawie o wolności prasy
str. 379

1.2.1. Zniesławienie instytucji i funkcjonariuszy publicznych na gruncie francuskiej ustawy o wolności prasy
str. 379

1.2.2. Zniesławienie dyskryminujące ze względu na pochodzenie, rasę, narodowość, płeć, orientację seksualną lub upośledzenie
str. 391

1.2.3. Zniesławienie pamięci zmarłego we francuskim systemie karnym
str. 399

1.3. Zniewaga we francuskim systemie karnym
str. 402

1.4. Zniewaga i zniesławienie wymierzone przeciwko szczególnie chronionym osobom
str. 408

1.4.1. Obraza prezydenta
str. 408

1.4.2. Obraza ambasadora, upoważnionego ministra, posła, przedstawiciela dyplomatycznego lub urzędnika dyplomatycznego
str. 416

1.2. Ochrona przed zniesławieniem i zniewagą w polskim systemie karnym
str. 418

2.1. Zniesławienie w polskim systemie karnym
str. 418

2.1.1. Cześć jako dobro prawnie chronione na gruncie art. 212 k.k.
str. 419

2.1.2. namiona strony przedmiotowej karalnego zniesławienia
str. 422

2.1.2.1. Pomawianie jako czynność sprawcza
str. 422

2.1.2.2. "Postępowanie" i "właściwości" jako znamiona karalnego zniesławienia
str. 435

2.1.2.3. Przedmiot czynności wykonawczej karalnego zniesławienia
str. 438

2.1.2.4. Strona podmiotowa karalnego zniesławienia
str. 446

2.1.2.5. Zniesławienie jako przestępstwo formalne
str. 447

2.1.2.6. Środek masowego komunikowania jako znamię typu kwalifikowanego karalnego zniesławienia
str. 448

2.1.2.7. Sankcja karna za dokonanie zniesławienia
str. 451

2.2. Zniewaga w polskim systemie karnym
str. 452

2.2.1. Znieważenie jako czynność sprawcza
str. 454

2.2.2. Znieważenie osoby (art. 216 k.k.)
str. 464

2.2.3. Znieważenie Narodu lub Rzeczypospolitej Polskiej
str. 469

2.2.4. Zniewaga Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
str. 472

2.2.5. Zniewaga dyplomatów, konsulów i personelu dyplomatycznego
str. 479

2.2.6. Znieważenie godła, sztandaru, chorągwi, bandery, flagi lub innego znaku państwowego lub państwa obcego
str. 486

2.2.7. Obraza uczuć religijnych
str. 494

2.2.8 Znieważenie funkcjonariusza publicznego lub konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej
str. 500

2.2.9. Zniewaga o charakterze dyskryminacyjnym
str. 508

2.2.10. Zniewaga pomnika, miejsca publicznie urządzonego w celu upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby, zwłok, prochów ludzkich lub miejsca spoczynku zmarłego
str. 513

Rozdział VIII
Okoliczności wyłączające bezprawność, zawinienie lub karalność przestępstwa prasowego w systemie prawnym francuskim oraz polskim
str. 520


1. Okoliczności wyłączające przestępność czynu zabronionego we francuskiej ustawie o wolności prasy
str. 520

1.1. Immunitety jako okoliczności wyłączające bezprawność czynu
str. 521

1.1.1. Wyłączenia odpowiedzialności związane z działalnością parlamentu
str. 523

1.1.1.1. Wyłączenie odpowiedzialności za wypowiedzi dokonane w parlamencie oraz dotyczące raportów i innych materiałów, których druk został zarządzony przez parlament
str. 523

1.1.1.2. Wyłączenie odpowiedzialności za sprawozdania z obrad parlamentu
str. 526

1.1.2. Immunitet sądowy
str. 527

1.2. Okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną za zniesławienie
str. 534

1.2.1. Exceptio veritatis
str. 534

1.2.2. Dobra wiara jako okoliczność usprawiedliwiająca zniesławienie
str. 545

1.3. Okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną za zniewagę
str. 553

2. Okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną za przestępstwo prasowe na gruncie prawa polskiego
str. 558

2.1. Okoliczności kontratypowe ujęte w kodeksie karnym
str. 559

2.1.1. Kontratypy określone w części ogólnej kodeksu karnego
str. 559

2.1.2. Kontratyp ujęty w art. 213 § 2 k.k.
str. 570

2.1.3. Odstąpienie od wymierzenia kary za zniewagę
str. 595

2.2. Wyłączenie odpowiedzialności sprawcy przestępstwa prasowego na gruncie prawa prasowego
str. 598

2.2.1. Wyłączenie odpowiedzialności za rozpowszechnianie materiałów Polskiej Agencji Prasowej
str. 598

2.2.2. Wyłączenie odpowiedzialności za treść komunikatów urzędowych, orzeczeń, ogłoszeń i reklam
str. 601

2.2.3. Brak odpowiedzialności za publikowanie zgodnych z prawdą i rzetelnych sprawozdań z jawnych posiedzeń Sejmu
str. 606

2.2.4. Immunitet parlamentarny jako okoliczność wyłączająca karalność zachowania
str. 608

2.2.5. Krytyka jako okoliczność wyłączająca bezprawność zniesławienia
str. 615

2.2.6. Kontratyp satyry i karykatury
str. 623

Zakończenie
str. 631

Bibliografia
str. 641


Ukryj

Opis:

Książka jest pierwszą na rynku monografią porównawczą w zakresie systemów prawnych odnoszących się do karnych aspektów działalności medialnej.

Czytelnik sięgając po opracowanie, znajdzie w nim odpowiedź na wątpliwości i problemy związane z funkcjonowaniem mediów we współczesnym społeczeństwie. Publikacja prezentuje liczne orzeczenia polskich i francuskich sądów w sprawach prasowych oraz poglądy doktryny.

W monografii przedstawiono m.in.:

  • definicję przestępstwa prasowego i jego sprawcy;
  • porównanie konkretnych grup czynów zabronionych takich, jak: prowokowanie, usprawiedliwianie i zaprzeczanie, znieważanie czy zniesławianie;
  • analizę przepisów umożliwiających w konkretnych przypadkach wyłączenie bezprawności zachowania;
  • wnioski de lege ferenda, które mogą posłużyć ustawodawcy do zmian w polskim systemie prawnym w zakresie przestępczości prasowej.
Adresaci:
Książka przeznaczona jest dla sędziów, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych zajmujących się prawem mediów, a także dziennikarzy i redaktorów naczelnych dzienników i czasopism. Zainteresuje również studentów prawa i dziennikarstwa oraz naukowców specjalizujących się w mediach oraz prawie karnym.

Szczegóły towaru


ISBN: 978-83-264-4346-6 , Oprawa: twarda , Format: B6 (125 x 176 mm) , 660
Rodzaj: monografia , Medium: pakiet
Dział: Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych / Prawo pracy
Kod: KAM-2223;pakiet Miejsce wydania: Warszawa

Informacje biograficzne autorów