Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 5/2017
Nr 5/2017 [140]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201705  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis


ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Maciej Kawecki
  • Prawo ochrony danych osobowych jako nowa dziedzina prawa
  • str. 4

    Agnieszka Grzelak, Mirosław Wróblewski
  • Niezależność organu nadzorczego w dyrektywie 2016/680/UE - wyzwania dla ustawodawcy krajowego
  • str. 11

    Patrycja Kozik
  • Zakres swobody regulacyjnej państw członkowskich przy wdrażaniu ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych do prawa krajowego
  • str. 18

    Wojciech Rafał Wiewiórowski
  • Prawo do przenoszenia danych w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych
  • str. 23

    Mirosław Gumularz
  • Wpływ regulacji odpowiedzialności odszkodowawczej w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych na systemy prawa prywatnego państw członkowskich
  • str. 31

    Małgorzata Ciechomska
  • Prawne aspekty profilowania oraz podejmowania zautomatyzowanych decyzji w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych
  • str. 37

    Justyna Kurek
  • Zakres stosowania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych i dyrektywy 2016/680/UE - wyzwania związane z wyodrębnieniem działań państwa w obszarze bezpieczeństwa narodowego i bezpieczeństwa publicznego
  • str. 43

    GLOSY

    Paweł Litwiński
  • Pojęcie danych osobowych w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych
    - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 19.10.2016 r. w sprawie C-582/14 Patrick Breyer
  • str. 49

    KAMIENIE MILOWE ORZECZNICTWA

    Ewa Laskowska
  • Prawo do rozpowszechniania – gdy prawo wyłączne ulega wyczerpaniu
    - wprowadzenie i wyrok TS z 3.07.2012 r. w sprawie C-128/11 UsedSoft GmbH przeciwko Oracle International Corp.
  • str. 55

    Warunki prenumeraty na 2017 r.
    str. 64




    Maciej Kawecki
    Prawo ochrony danych osobowych jako nowa dziedzina prawa
    W literaturze przedmiotu wskazuje się, że przyjęcie przez Parlament Europejski oraz Radę ogólnego rozporządzenia unijnego o ochronie danych rewolucjonizuje cały sektor ochrony danych osobowych. Bez wątpienia z chwilą rozpoczęcia stosowania ogólnego rozporządzenia (25.05.2018 r.), dane osobowe w Unii Europejskiej będą podlegać zupełnie nowym, zunifikowanym instrumentom prawnym ich ochrony. Charakterystyka tych instrumentów była i jest już jednak przedmiotem coraz to nowszych opracowań, w tym wydawanych na łamach "Europejskiego Przeglądu Sądowego", i nie będzie - z nielicznymi wyjątkami - przedmiotem niniejszego opracowania. Przeprowadzana na poziomie unijnym, a w konsekwencji również krajowym, reforma ochrony danych osobowych, jest natomiast okazją do próby udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy ochrona danych osobowych nie stanowi już dzisiaj nowej, odrębnej dziedziny prawa. Pozwoli to wyjaśnić, czy ochrona danych osobowych z uwagi na jej interdyscyplinarny - w obszarze prawa, transgraniczny oraz nierozerwalnie związany z rozwojem nowych technologii charakter nie powinna doczekać się już odrębnego traktowania. Celem przedstawionego artykułu jest rozpoczęcie dyskusji nad problemem - jest to bowiem, jak się wydaje, pierwszy w polskiej literaturze przedmiotu głos w dyskusji nad wyodrębnieniem się odrębnej gałęzi prawa ochrony danych osobowych.

    Początek strony


    Agnieszka Grzelak, Mirosław Wróblewski
    Niezależność organu nadzorczego w dyrektywie 2016/680/UE - wyzwania dla ustawodawcy krajowego
    Reforma systemu ochrony danych osobowych, jaka ma obecnie miejsce w Unii Europejskiej, związana jest nie tylko z przyjęciem tzw. rozporządzenia ogólnego o ochronie danych, lecz także z przyjęciem dyrektywy 2016/680/UE, która po raz pierwszy całościowo reguluje zasady przetwarzania danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania i zwalczania przestępczości (tzw. dyrektywa policyjna). Wprowadza też wymóg ustanowienia niezależnego organu nadzorczego, powołanego dla ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych, który będzie odpowiadał za monitorowanie stosowania dyrektywy. Niezależność organu nadzorczego na gruncie rodo była już przedmiotem rozważań doktrynalnych, niemniej jednak należy się zastanowić, jakie dodatkowe zadania i wyzwania stoją przed ustawodawcą krajowym w kontekście wymogu implementacji dyrektywy - w szczególności, czy specyfika materii będącej przedmiotem regulacji dyrektywy 2016/680/UE nie wymaga ustanowienia organu odrębnego od organu powołanego na podstawie rodo i jak zapewnić niezależność takiego organu.

    Początek strony


    Patrycja Kozik
    Zakres swobody regulacyjnej państw członkowskich przy wdrażaniu ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych do prawa krajowego
    Rozporządzenie ogólne o ochronie danych osobowych zacznie być stosowane 25.05.2018 r. w państwach członkowskich UE. Akt ten przewiduje wiele rozwiązań mających na celu zapewnienie równorzędnego stopnia ochrony praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych oraz usunięcie przeszkód w przepływie danych osobowych w Unii Europejskiej. Jak można sądzić, ta kompleksowa regulacja, poprzez ukształtowanie nowych ram ochrony danych osobowych, zrewolucjonizuje obowiązki i zadania administratorów danych, stwarzając przy tym system współpracy organów nadzorujących ich realizację. Rewolucyjna jest już sama zmiana metody integracji tego obszaru prawa, przejawiająca się w zastąpieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE z 24.10.1995 r. rozporządzeniem ogólnym. Różne reżimy prawne państw członkowskich, powstałe wobec implementacji dyrektywy 95/46/WE, mają zostać zastąpione prawem ochrony danych osobowych, wspólnym dla całego terytorium Unii. Niemniej jednak, choć wskazana zmiana będzie się wiązać z obowiązkiem bezpośredniego stosowania rozporządzenia ogólnego oraz bezpośrednią skutecznością norm prawnych w nim zawartych, prawodawca unijny przewidział w nim wiele kwestii, które mogą, a niekiedy muszą zostać doprecyzowane przez przepisy prawa krajowego, łagodząc w ten sposób rygoryzm wynikający z wyboru tego instrumentu dla reformy prawa ochrony danych osobowych w Unii. Wyznaczenie granic swobody regulacyjnej państw członkowskich, przy uwzględnieniu założeń wynikających z wybranej metody integracji, może w praktyce rodzić wiele trudności. W niniejszym artykule omówiono najistotniejsze kwestie w tym zakresie.

    Początek strony


    Wojciech Rafał Wiewiórowski
    Prawo do przenoszenia danych w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych
    Ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych uchwalone w 2016 r. i obowiązujące w pełni od 25.05.2018 r. wprowadziło do języka prawnego Unii Europejskiej prawo do przenoszenia danych. Choć wiele osób doszukuje się źródeł owego prawa już w dyrektywie 95/46/WE, to jego zakres i granice obowiązywania powinny być analizowane przede wszystkim w świetle ostatecznego tekstu rozporządzenia ogólnego. Nowe uprawnienia są przedmiotem wytycznych przygotowanych przez Grupę Roboczą art. 29, które w 2018 r. - po uwzględnieniu komentarzy przygotowywanych obecnie przez uczestników debaty o reformie prawa ochrony danych w UE - zostaną przekształcone w wytyczne Europejskiej Rady Ochrony Danych.

    Początek strony


    Mirosław Gumularz
    Wpływ regulacji odpowiedzialności odszkodowawczej w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych na systemy prawa prywatnego państw członkowskich
    Rozporządzenie ogólne o ochronie danych jest typowym aktem prawa europejskiego w tym sensie, że swoim kompleksowym uregulowaniem łączy płaszczyznę publicznoprawną z prywatnoprawną. Zresztą wskazane rozróżnienie w prawie unijnym nie jest ostre i traci coraz bardziej na znaczeniu. W tym kontekście należy stwierdzić, że podstawowy trzon przepisów rozporządzenia ogólnego stanowią unormowania publicznoprawnej ochrony danych osobowych z całym wachlarzem sankcji realizowanych w postępowaniu przed organami administracji publicznej. W powyższym kontekście interesujący jest fakt, że ogólne rozporządzenie zawiera także regulację stricte prywatnoprawną. Stosownie do art. 82 ust. 1 rodo każda osoba, która poniosła szkodę majątkową lub niemajątkową w wyniku naruszenia niniejszego rozporządzenia, ma prawo uzyskać od administratora lub podmiotu przetwarzającego odszkodowanie za poniesioną szkodę. W tym przypadku prywatnoprawny (tj. w horyzontalnej relacji: administrator danych/podmiot przetwarzający - podmiot danych) charakter odpowiedzialności za naruszenie przepisów ogólnego rozporządzenia nie może budzić wątpliwości. Jurysdykcję sądową w zakresie roszczeń odszkodowawczych przewidzianych w art. 82 rodo ustala się na podstawie art. 79 ust. 2 rodo, zgodnie z którym, postępowanie przeciwko administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu wszczyna się przed sądem państwa członkowskiego UE, w którym administrator lub podmiot przetwarzający posiadają jednostkę organizacyjną. Ewentualnie takie postępowanie może zostać wszczęte przed sądem państwa członkowskiego, w którym osoba, której dane dotyczą, ma miejsce zwykłego pobytu, chyba że administrator lub podmiot przetwarzający są organami publicznymi państwa członkowskiego wykonującymi swoje uprawnienia publiczne. Powyższą kwestię uzupełnia motyw 147 rodo, podkreślając pierwszeństwo szczególnych przepisów rozporządzenia ogólnego dotyczących jurysdykcji przed ogólnymi zasadami prawa prywatnego, w tym regulacjami przyjętymi na poziomie unijnym. Stosownie do treści tego motywu, jeżeli ogólne rozporządzenie przewiduje szczegółowe przepisy o jurysdykcji - w szczególności odnośnie do postępowań w zakresie środków ochrony prawnej przed sądem, w tym odszkodowania przeciwko administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu - ogólne przepisy o jurysdykcji, takie jak rozporządzenie (UE) nr 1215/2012, nie powinny naruszać stosowania takich szczegółowych przepisów.

    Początek strony


    Małgorzata Ciechomska
    Prawne aspekty profilowania oraz podejmowania zautomatyzowanych decyzji w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych
    Dostęp do sieci Internet i zaawansowanie technik informacyjno-komunikacyjnych (ICT) spowodowały, że pozyskiwanie i przetwarzanie różnego rodzaju danych odbywa się na niespotykaną dotychczas skalę. Intensywnie rozwijające się techniki data mining polegające na eksploracji danych, wpływają na niemal nieograniczone możliwości tworzenia profili, a jednocześnie "metody gromadzenia danych stały się coraz bardziej wyrafinowane i mniej wykrywalne". Tak zgromadzone dane są poddawane różnym technikom przetwarzania, które są następnie wykorzystywane zarówno przez podmioty gospodarcze do lepszego dopasowania strategii marketingowych dla swoich klientów, jak i przez organy publiczne na potrzeby związane z realizacją zadań publicznych, np. ustalenia miejsca epidemii choroby zakaźnej, zapobiegania terroryzmowi czy przestępczości. Powszechna dostępność ogromnej ilości danych w Internecie, niemal nieograniczone możliwości łączenia tych danych, wzrastająca wydajność urządzeń technicznych, które przetwarzają te dane powoduje, że żyjemy w świecie big data, gdzie tworzenie profili i podejmowanie automatyzowanych decyzji staje się codziennością. Z drugiej strony, coraz częściej stawia się pytania o zagrożenia związane z profilowaniem, tj. dyskryminację, deindywidualizację, asymetrię informacji, brak transparentności czy naruszenie prywatności. Pytania te padły również podczas prac nad ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych. Celem niniejszego artykułu jest omówienie rozwiązań dotyczących profilowania oraz podejmowania zautomatyzowanych decyzji przyjętych w rozporządzeniu ogólnym i zestawienie ich z dotychczas obowiązującym prawodawstwem w tym zakresie.

    Początek strony


    Justyna Kurek
    Zakres stosowania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych i dyrektywy 2016/680/UE - wyzwania związane z wyodrębnieniem działań państwa w obszarze bezpieczeństwa narodowego i bezpieczeństwa publicznego
    Pojęcie bezpieczeństwa narodowego jest kluczowe dla rozdzielenia kompetencji prawodawczych Unii Europejskiej i państw członkowskich. W prawie pierwotnym UE pojęcie to nie zostało jednak zdefiniowane. Ponadto, obok sformułowania "bezpieczeństwo narodowe" w prawie UE pojawiają się często pojęcia bliskoznaczne lub zbliżone zakresowo (np. bezpieczeństwo publiczne, bezpieczeństwo państwa czy obrona narodowa), w zakresie których Unia może posiadać kompetencje do stanowienia prawa. Precyzyjne zdefiniowanie pojęcia bezpieczeństwa narodowego i wyłącznych kompetencji państw członkowskich UE związanych z jego zapewnieniem będzie odgrywać istotną rolę w procesie transpozycji zasad przetwarzania danych osobowych wynikających z przepisów dyrektywy 2016/680/UE do prawa krajowego. Celem niniejszego artykułu jest rozpoczęcie dyskusji i spojrzenie na pojęcie "bezpieczeństwa narodowego" przez pryzmat doktryny nauk o bezpieczeństwie - interdyscyplinarny kontekst może przyczynić się do precyzyjniejszego zdefiniowania zakresu stosowania dyrektywy przez polskiego ustawodawcę.

    Początek strony


    Paweł Litwiński
    Pojęcie danych osobowych w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 19.10.2016 r. w sprawie C-582/14 Patrick Breyer
    Pojęcie danych osobowych jest kluczowym elementem całego systemu prawa ochrony danych osobowych - zarówno rozporządzenie ogólne o ochronie danych osobowych, jak i uzupełniająca je dyrektywa 2016/680/UE, a wcześniej dyrektywa 95/46/WE oraz ustawy krajowe ją implementujące chronią przecież "dane osobowe". Nie podlega natomiast ochronie informacja, która nie stanowi danych osobowych, dlatego tak bardzo istotne jest prawidłowe ustalenie zakresu tego pojęcia. Definicja danych osobowych zawarta w przepisach rozporządzenia ogólnego zmieniła się nieznacznie w stosunku do obowiązującej definicji pochodzącej z dyrektywy 95/46/WE. Niedawno jednak Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Patrick Breyer przeciwko Bundesrepublik Deutschland, w którym po raz pierwszy w swoim dotychczasowym orzecznictwie poddał analizie definicję danych osobowych w znaczeniu abstrakcyjnym, a nie w celu ustalenia charakteru prawnego konkretnej kategorii informacji. Uzasadnia to postawienie pytania o wpływ poglądów zawartych w wyroku w sprawie Breyer na pojęcie danych osobowych - zarówno na gruncie obowiązujących przepisów, jak i rozporządzenia ogólnego.

    Początek strony


    Ewa Laskowska
    Prawo do rozpowszechniania - gdy prawo wyłączne ulega wyczerpaniu - wprowadzenie i wyrok TS z 3.07.2012 r. w sprawie C-128/11 UsedSoft GmbH przeciwko Oracle International Corp.
    Zagwarantowanie monopolu prawnego, polegającego na wyłączności korzystania z utworu i decydowania o nim przez uprawnionego, wiąże się zawsze z koniecznością wprowadzenia pewnych ograniczeń w interesie publicznym. Prawo autorskie zna takie konstrukcje: wykluczenie spod ochrony pewnej kategorii dzieł, terytorialność ochrony, czasowy charakter jej obowiązywania czy dozwolony użytek. Innym rodzajem takiego ograniczenia jest szeroko dyskutowana regulacja tzw. wyczerpania prawa. Jej konsekwencje oznaczają bowiem dla uprawnionych niemożliwość egzekwowania swoich praw wobec osób trzecich. Szczególnego znaczenia nabiera to w dobie postępu technologicznego i szerokiego dostępu online do dzieł, przede wszystkim programów komputerowych.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201705 Miejsce wydania: Warszawa