Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 10/2016
Nr 10/2016 [133]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201610  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis


ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Agnieszka Frąckowiak-Adamska, Agnieszka Guzewicz, Łukasz Petelski
  • Skuteczność stosowania przez sądy polskie unijnych rozporządzeń: nr 44/2001, nr 2201/2003, nr 864/2007, nr 593/2008 i nr 4/2009
  • str. 4

    Paul Beaumont
  • Zasada odwróconej subsydiarności jako doskonała strategia dla Unii Europejskiej w ramach Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego - rozważania o Projekcie dotyczącym orzeczeń
  • str. 13

    Paweł Grzegorczyk
  • Stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawach dotyczących uznawania i wykonywania orzeczeń sądów obcych na tle polskiej praktyki sądowej
  • str. 18

    Maria-Anna Zachariasiewicz
  • Uwagi na temat wybranych orzeczeń sądów polskich z zakresu rozporządzenia nr 593/2008 o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (Rzym I)
  • str. 27

    Piotr Mostowik
  • Kwestia przystąpienia przez Polskę do rozporządzenia unijnego Rzym III
  • str. 36

    Agnieszka Guzewicz
  • Jurysdykcja szczególna w sprawach odpowiedzialności członków zarządu - uwagi na tle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w kontekście art. 5 pkt 1 i 3 rozporządzenia nr 44/2001
  • str. 44

    KAMIENIE MILOWE ORZECZNICTWA

    Sławomir Dudzik
  • Legitymacja skargowa w postępowaniach przed sądami unijnymi w sprawach pomocy państwa
    - wprowadzenie i wyrok TS z 19.12.2013 r. w sprawie C-274/12 P Telefonica SA przeciwko Komisji Europejskiej
  • str. 49

    OMÓWIENIA I RECENZJE

    Mercedeh Azeredo de Silveira
    Trade Sanctions and International Sales. An Inquiry into International Arbitration and Commercial Litigation
    (recenzja Łukasza Augustyniaka) str. 57

    UNIJNE ORZECZNICTWO SĄDÓW POLSKICH

    Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego
    (Jakub Królikowski)
    str. 59

    Orzecznictwo Sądu Najwyższego
    (Monika Domańska)
    str. 60

    Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (Agata Hauser, Robert Talaga)
    str. 61

    Warunki prenumeraty na 2017 r.
    str. 64




    Agnieszka Frąckowiak-Adamska, Agnieszka Guzewicz, Łukasz Petelski
    Skuteczność stosowania przez sądy polskie unijnych rozporządzeń: nr 44/2001, nr 2201/2003, nr 864/2007, nr 593/2008 i nr 4/2009
    Niniejszy tekst powstał w znacznej mierze na podstawie raportu sporządzonego w ramach współfinansowanego przez Unię Europejską projektu badawczego Cross-Border Litigation in Europe: Private International Law Legislative Framework, National Courts and the Court of Justice of the European Union (projekt EUPILLAR). Zakres projektu obejmował pięć rozporządzeń unijnych: nr 44/2001 (Bruksela I), nr 2201/2003 (Bruksela II bis), nr 864/2007 (Rzym II), nr 593/2008 (Rzym I) oraz nr 4/2009 (zobowiązania alimentacyjne) i miał na celu odpowiedź na pytanie, czy aktualny stan prawny oraz istniejący system sądowniczy są optymalne dla stworzenia "europejskiej przestrzeni sprawiedliwości". W szczególności badano, czy struktura instytucjonalna w Europie jest odpowiednia do zapewnienia stronom "skutecznego środka prawnego", o którym mowa w art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, czy sądy krajowe prawidłowo stosują zharmonizowane instrumenty prawa międzynarodowego prywatnego i procesowego, czy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej prawidłowo rozstrzyga zagadnienia z obszaru prawa międzynarodowego prywatnego oraz czy zachodzi potrzeba reformy w tym zakresie, a jeżeli tak, to w jakim kierunku.

    Początek strony


    Paul Beaumont
    Zasada odwróconej subsydiarności jako doskonała strategia dla Unii Europejskiej w ramach Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego - rozważania o Projekcie dotyczącym orzeczeń
    Zasada odwróconej subsydiarności, zgodnie z którą Unia Europejska nie powinna przyjmować regulacji unijnych w sytuacjach, gdy określone cele mogą być osiągnięte za pomocą umów międzynarodowych, została zastosowana z powodzeniem w kontekście konwencji haskich: z 2005 r. o umowach dotyczących jurysdykcji oraz konwencji i Protokołu z 2007 r. dotyczących zobowiązań alimentacyjnych. Słusznie zatem Unia zdecydowała się nie regulować kwestii uznawania i wykonywania w UE orzeczeń z państw trzecich w przekształconym rozporządzeniu Bruksela I. Dzięki tej strategii wznowiono w Hadze prace nad Projektem dotyczącym orzeczeń, które zaowocowały przyjęciem przez Haską Komisję Specjalną w 2016 r. wstępnego projektu konwencji o uznawaniu i wykonalności orzeczeń.

    Początek strony


    Paweł Grzegorczyk
    Stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawach dotyczących uznawania i wykonywania orzeczeń sądów państw obcych na tle polskiej praktyki sądowej
    Problematyka uznawania i wykonywania orzeczeń na tle rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z 22.12.2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych nie jest obca polskim sądom, samo zaś rozporządzenie w ciągu 10 lat stosowania utraciło status nowości normatywnej i zdążyło okrzepnąć w orzecznictwie. Zdecydowana większość rozstrzygnięć dotyczy problematyki stwierdzenia wykonalności, co wiąże się z przyjętym na tle rozporządzenia nr 44/2001 modelem uznania de plano. W rozstrzygnięciach tych - w zakresie, w jakim dotyczą one stosowania regulacji unijnej - brak w zasadzie problemów nietypowych, które byłyby właściwe tylko polskiej judykaturze. Dokonywana w nich interpretacja rozporządzenia nr 44/2001 była w zdecydowanej większości przypadków trafna. Najpoważniejszy zarzut, jaki można postawić na tle przeprowadzonej analizy, dotyczy kwestii metodologicznych, w tym przykładania niedostatecznej wagi do powinności spoczywających na polskich sądach na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

    Początek strony


    Maria-Anna Zachariasiewicz
    Uwagi na temat wybranych orzeczeń sądów polskich z zakresu rozporządzenia nr 593/2008 o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (Rzym I)
    W ostatnim czasie wzrosła znacznie liczba orzeczeń sądowych z dziedziny zobowiązań umownych, w których zawarte są odniesienia do zagadnień kolizyjnych. Stosowanie rozporządzenia Rzym I sprawia sądom sporo trudności dotyczących zarówno zakresu jego zastosowania, w tym relacji z umowami międzynarodowymi, jak i samych norm kolizyjnych w nim zawartych.

    Początek strony


    Piotr Mostowik
    Kwestia przystąpienia przez Polskę do rozporządzenia unijnego Rzym III
    Ideę ujednolicenia w Unii Europejskiej prawa prywatnego międzynarodowego w sprawach o rozwód i separację, a zarazem uzupełnienia o normy kolizyjne reguł międzynarodowego postępowania cywilnego wynikających z rozporządzenia nr 2201/2003 (Bruksela IIa), przedstawiono w marcu 2005 r. Nie osiągnięto jednak - wymaganego dla spraw rodzinnych przez art. 81 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - konsensu wszystkich państw członkowskich. Następnie część państw, bez udziału Polski, uczestniczyła w procedurze legislacyjnej wzmocnionej współpracy (art. 331 TFUE). Doprowadziła ona do wydania rozporządzenia nr 1259/2010 (Rzym III), które od 5 lat ma zastosowanie w kilkunastu państwach członkowskich UE. Jest ono zmodyfikowaną, w celu ułatwienia osiągnięcia konsensu jak największej liczby państw, wersją pierwotnego projektu. W latach 2014 i 2015 do rozporządzenia Rzym III przystąpiły Litwa i Grecja. Kwestia obowiązywania rozporządzenia w Polsce nie jest formalnie zamknięta, ponieważ państwo członkowskie może następczo przystąpić do aktu normatywnego wydanego w powyższym trybie (art. 328 TFUE). Przedmiotem poniższych uwag jest kwestia zasadności przystąpienia przez Polskę do rozporządzenia.

    Początek strony


    Agnieszka Guzewicz
    Jurysdykcja szczególna w sprawach odpowiedzialności członków zarządu - uwagi na tle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w kontekście art. 5 pkt 1 i 3 rozporządzenia nr 44/2001
    Na sytuację prawną członków zarządu spółek kapitałowych coraz większy wpływ wywierają orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako TS) w zakresie jurysdykcji. Omawiane w artykule wyroki TS dotyczą wykładni przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z 22.12.2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Ze sporami z elementem transgranicznym mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy miejsce zamieszkania członka zarządu w czasie pełnienia przez niego funkcji (lub po jej zakończeniu) znajduje się poza granicami kraju siedziby spółki. Członek zarządu, który prowadzi sprawy spółki i reprezentuje ją na zewnątrz, może ponosić odpowiedzialność na skutek różnych zdarzeń prawnych, np. związanych z dokonywaniem czynności prawnych oraz z czynami niedozwolonymi. Zarówno zobowiązania o charakterze umownym, jak również czyny niedozwolone to sytuacje, które zostały objęte przepisami o jurysdykcji szczególnej, odpowiednio art. 5 pkt 1 (jurysdykcja w sprawach kontraktowych) oraz art. 5 pkt 3 (jurysdykcja w sprawach deliktowych) rozporządzenia nr 44/2001. W niniejszym opracowaniu skoncentrowano się na analizie wyroków TS, które w ścisły sposób łączą tematykę odpowiedzialności członków zarządu z przepisami o jurysdykcji szczególnej.

    Początek strony


    Sławomir Dudzik
    Legitymacja skargowa w postępowaniach przed sądami unijnymi w sprawach pomocy państwa - wprowadzenie i wyrok TS z 19.12.2013 r. w sprawie C-274/12 P Telefónica SA przeciwko Komisji Europejskiej
    Skierowanie decyzji Komisji Europejskiej (dalej jako Komisja) w sprawach pomocy państwa dla przedsiębiorstw do państw członkowskich UE oznacza, że jednostki (w tym beneficjenci pomocy i ich konkurenci) mają ograniczone możliwości zaskarżenia tych decyzji do sądów unijnych. Związane to jest przede wszystkim z traktatowym wymogiem, aby decyzja taka dotyczyła danego podmiotu w sposób bezpośredni i indywidualny (art. 263 ak. czwarty Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej). O ile wykazanie tych przesłanek nie sprawia poważniejszych trudności w sprawach dotyczących pomocy indywidualnej, o tyle jest o wiele trudniejsze w sprawach dotyczących programów pomocowych. Możliwość zmiany tej sytuacji pojawiła się wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony. W świetle jego przepisów jednostki są bowiem uprawnione do wnoszenia skarg także na unijne akty regulacyjne, które dotyczą ich bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych (art. 263 ak. czwarty in fine TFUE). W wyroku w sprawie Telefónica TS miał po raz pierwszy okazję odnieść się do tych nowych regulacji traktatowych w kontekście przepisów dotyczących pomocy państwa.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201610 Miejsce wydania: Warszawa