Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 9/2016
Nr 9/2016 [132]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201609  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis


ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Ireneusz C. Kamiński
  • Europejska Konwencja Praw Człowieka i prawo do niezależnego wymiaru sprawiedliwości
  • str. 4

    Ewa Suwara
  • Wyzwania prawno-proceduralne dla Unii Europejskiej związane z BREXIT-em
  • str. 11

    Maciej Bernatt
  • Między pełną kontrolą sądową a poszanowaniem polityki karania realizowanej przez organ administracji - o sądowej kontroli kar nakładanych w sprawach konkurencji
  • str. 18

    Karolina Sztobryn
  • O kilku zmianach w systemie ochrony znaków towarowych Unii Europejskiej
  • str. 25

    GLOSY

    Justyna Maliszewska-Nienartowicz
  • Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne
    - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 16.07.2015 r. w sprawie C-83/14 CEZ Razpredelenie Byłgarija AD przeciwko Komisija za zasztita ot diskriminacija
  • str. 30

    Agnieszka Knade-Plaskacz
  • Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone w wyniku przyjęcia przepisów technicznych z pominięciem obowiązku ich notyfikacji Komisji Europejskiej
    - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 11.06.2015 r. w sprawie C-98/14 Berlington Hungary i inni przeciwko Węgrom
  • str. 39

    Jacek Napierała
  • Lex fori concursus jako prawo właściwe dla roszczenia o zwrot płatności dokonanych przez dyrektora spółki zagranicznej w czasie niewypłacalności spółki
    - wykładnia art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 10.12.2015 r. w sprawie C-594/14 Kornhaas
  • str. 44

    KAMIENIE MILOWE ORZECZNICTWA

    Sławomir Dudzik
  • Kompetencje Rady Unii Europejskiej w sprawach pomocy państwa
    - wprowadzenie i wyrok TS z 29.06.2002 r. w sprawie C-110/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej
  • str. 51

    UNIJNE ORZECZNICTWO SĄDÓW POLSKICH

    Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego
    (Jakub Królikowski)
    str. 59

    Orzecznictwo Sądu Najwyższego
    (Monika Domańska)
    str. 60

    Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (Agata Hauser, Robert Talaga)
    str. 62

    Warunki prenumeraty na 2016 r.
    str. 64




    Ireneusz C. Kamiński
    Europejska Konwencja Praw Człowieka i prawo do niezależnego wymiaru sprawiedliwości
    Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej jako ETPCz) wydała 23.06.2016 r. wyrok w sprawie Baka przeciwko Węgrom. Skarżący to prezes Sądu Najwyższego, pozbawiony funkcji w następstwie zmian dokonanych przez rząd Wiktora Orbána. Strasburskie orzeczenie stwierdzające naruszenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka dotyka m.in. uprawnień sędziów do poddania kontroli krajowego sądu decyzji związanych z mianowaniem i usunięciem z sędziowskiego stanowiska, wymierzaniem sędziom sankcji dyscyplinarnych, a także ich awansem zawodowym. Ale w tle sprawy znalazło się i inne zagadnienie. O ile ETPCz w Strasburgu nie miał od dawna wątpliwości, że prawo do rzetelnego postępowania sądowego (art. 6 EKPCz) zakłada istnienie dla strony (stron) postępowania niezależnego w danej sprawie sądu, o tyle już czym innym jest stworzenie niezależnego sądownictwa krajowego. Innymi słowy, pojawia się pytanie, czy niezależność sądownictwa sprowadza się do zasady ustrojowej, która nie rodzi jednak podmiotowego uprawnienia egzekwowalnego na mocy Konwencji, czy też takie konwencyjne uprawnienie powstaje dla jednostki? A jeśli przyjmie się wariant drugi, to kto jest beneficjentem prawa do niezależnego sądownictwa: każda jednostka, która trafi a do sądu, czy też tylko osoba wykonująca funkcję sędziego?

    Początek strony


    Ewa Suwara
    Wyzwania prawno-proceduralne dla Unii Europejskiej związane z BREXIT-em
    Decyzja podjęta przez ludność Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii 23.06.2016 r. o wystąpieniu z Unii Europejskiej już obecnie zaczyna wpływać na pracę unijnych instytucji. Według zapowiedzi polityków brytyjskich zamiar wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE zostanie sfinalizowany (ostateczna decyzja w sprawie formalnej notyfikacji wystąpienia musi być - stosownie do art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej - podjęta w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z jego prawem krajowym). W niniejszym artykule skoncentrowano się na wpływie tej decyzji na funkcjonowanie unijnych instytucji, ze szczególnym uwzględnieniem obszaru Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB). Nie oznacza to jednak, że poruszone problemy nie występują również w innych dziedzinach działania Unii.

    Początek strony


    Maciej Bernatt
    Między pełną kontrolą sądową a poszanowaniem polityki karania realizowanej przez organ administracji - o sądowej kontroli kar nakładanych w sprawach konkurencji
    Niniejszy artykuł opiera się na założeniu, że wskazane jest, aby sądy w ramach sprawowanej kontroli decyzji organów ochrony konkurencji szanowały politykę karania tych organów jako instytucji powołanych do prowadzenia polityki ochrony konkurencji. Analizie podlega orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako TSUE, tj. Sądu (UE), dawny SPI, dalej jako Sąd, i Trybunału Sprawiedliwości, dalej jako TS), sprawującego kontrolę sądową nad karami nakładanymi przez Komisję Europejską (dalej jako Komisja) z tytułu naruszenia art. 101-102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Następnie praktyka TSUE jest skonfrontowana z podejściem sądów polskich orzekających w sprawach z zakresu ochrony konkurencji. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosku, że powściągliwe podejście sądów UE, jeżeli chodzi o ingerowanie w politykę karania stosowaną przez Komisję, nie godzi w efektywność sprawowanej kontroli sądowej. Okoliczność tę można postrzegać jako argument za zmianą podejścia sądów polskich orzekających o karach nałożonych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako Prezes UOKiK). Sądy te w większym niż obecnie stopniu powinny szanować politykę karania stosowaną przez ten organ. Równocześnie konieczne jest, aby sprawowały one efektywną kontrolę w zakresie dotyczącym ustaleń faktycznych i prawnych Prezesa UOKiK.

    Początek strony


    Karolina Sztobryn
    O kilku zmianach w systemie ochrony znaków towarowych Unii Europejskiej
    16.12.2015 r. Parlament Europejski i Rada wydały rozporządzenie (UE) nr 2015/2424 zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego. Część przepisów rozporządzenia nr 2015/2424 zaczęto stosować od 23.03.2015 r., inne, w tym zmieniony art. 4 dotyczący definicji znaku towarowego, będą stosowane od 1.10.2017 r. Przedstawienie w ramach jednego artykułu wszystkich zmian wprowadzonych rozporządzeniem nr 2015/2424 nie jest ani możliwe, ani, w mojej ocenie, zasadne. Niektóre zmiany nie oddziałują zasadniczo na dotychczasowy system ochrony znaków chronionych w całej Unii Europejskiej. Dlatego w artykule omawiam jedynie wybrane zmiany wprowadzone do rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, po nowelizacji określanego jako rozporządzenie nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego UE, które, w moim przekonaniu, są warte szczególnej uwagi.

    Początek strony


    Justyna Maliszewska-Nienartowicz
    Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 16.07.2015 r. w sprawie C-83/14 CEZ Razpredelenie Byłgarija AD przeciwko Komisija za zasztita ot diskriminacija
    "1) Pojęcie "dyskryminacji ze względu na pochodzenie etniczne" w rozumieniu dyrektywy Rady 2000/43/WE z 29.06.2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, a w szczególności w rozumieniu art. 1 i art. 2 ust. 1 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym (...) wspomniane pojęcie stosuje się niezależnie od tego, czy wspomniany środek zbiorowy dotyczy osób o określonym pochodzeniu etnicznym lub osób, które, choć nie mają takiego pochodzenia, są wraz z nimi poddane mniej przychylnemu traktowaniu lub znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, które to traktowanie lub która to sytuacja wynikają z zastosowania tego środka (...).
    3) Artykuł 2 ust. 2 lit. a dyrektywy 2000/43 należy interpretować w ten sposób, że środek, taki jak opisany w pkt 1 niniejszej sentencji, skutkuje bezpośrednią dyskryminacją w rozumieniu tego przepisu, jeśli okaże się, iż wspomniany środek został ustanowiony lub utrzymany ze względów związanych ze wspólnym pochodzeniem etnicznym większości mieszkańców danej dzielnicy, co powinien ocenić sąd odsyłający, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności sprawy, a także reguły odnoszące się do przeniesienia ciężaru dowodu wskazane w art. 8 ust. 1 wspomnianej dyrektywy.
    4) Artykuł 2 ust. 2 lit. b dyrektywy 2000/43 należy interpretować w ten sposób, że:
    - przepis ten stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który stanowi, iż aby miała miejsce pośrednia dyskryminacja ze względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, szczególnie niekorzystna sytuacja musi wynikać ze względów związanych z pochodzeniem rasowym lub etnicznym;
    - pojęcie "pozornie neutralnego" przepisu lub kryterium lub "pozornie neutralnej" praktyki w rozumieniu wspomnianego przepisu należy rozumieć jako przepis, kryterium lub praktykę, które pozornie są sformułowane lub stosowane w sposób neutralny, a mianowicie przy uwzględnieniu czynników różniących się od chronionej cechy, a nie czynników równoważnych z tą cechą;
    - pojęcie "szczególnie niekorzystnej sytuacji" w rozumieniu tego przepisu nie oznacza szczególnie ważnego, oczywistego lub ciężkiego wypadku nierówności, lecz oznacza, że to szczególnie osoby danego pochodzenia rasowego lub etnicznego znajdują się w niekorzystnej sytuacji ze względu na sporny przepis lub sporne kryterium lub sporną praktykę;
    - przyjmując założenie, że środek, taki jak opisany w pkt 1 niniejszej sentencji, nie skutkuje bezpośrednią dyskryminacją w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a wspomnianej dyrektywy, to zasadniczo środek taki może wówczas stanowić pozornie neutralną praktykę - w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b - powodującą szczególnie niekorzystną sytuację osób o określonym pochodzeniu etnicznym w stosunku do innych osób;
    - taki środek może zostać obiektywnie uzasadniony wolą zapewnienia bezpieczeństwa przesyłowej sieci elektroenergetycznej oraz właściwego monitorowania zużycia energii elektrycznej wyłącznie pod warunkiem, że wspomniany środek nie przekracza granic tego, co jest odpowiednie i konieczne, aby zrealizować te zgodne z prawem cele, a spowodowane niedogodności nie są nadmierne w stosunku do tak zamierzonych celów. Taka sytuacja nie ma miejsca, jeśli stwierdzono - co powinien ustalić sąd odsyłający - albo że istnieją inne odpowiednie i mniej uciążliwe sposoby pozwalające osiągnąć wspomniane cele, albo, wobec braku takich innych sposobów, że wspomniany środek nadmiernie narusza zgodny z prawem interes końcowych odbiorców energii elektrycznej zamieszkałych w danej dzielnicy - zamieszkanej zasadniczo przez mieszkańców romskiego pochodzenia - w odniesieniu do dostępu do dostaw energii elektrycznej w warunkach, które nie mają charakteru uwłaczającego ani piętnującego oraz pozwalają im regularnie kontrolować zużycie energii elektrycznej".

    Początek strony


    Agnieszka Knade-Plaskacz
    Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone w wyniku przyjęcia przepisów technicznych z pominięciem obowiązku ich notyfikacji Komisji Europejskiej - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 11.06.2015 r. w sprawie C-98/14 Berlington Hungary i inni przeciwko Węgrom
    Orzeczenie w sprawie Berlington Hungary porusza istotną dla praktyki polskiej kwestię odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną naruszeniem przez państwo członkowskie UE obowiązku notyfikacji przepisów o charakterze technicznym określonego w dyrektywie 98/34/WE. W kontekście dyskusji nad konsekwencjami nienotyfikowania przez Polskę przepisów ustawy o grach hazardowych szczególne znaczenie ma ta część wypowiedzi TS, w której stwierdza on, że celem art. 8 i 9 dyrektywy 98/34/WE nie jest przyznanie jednostkom praw, a zatem ich naruszenie nie rodzi na podstawie prawa Unii Europejskiej prawa do uzyskania od państwa członkowskiego naprawienia szkody poniesionej w wyniku tego naruszenia.

    Początek strony


    Jacek Napierała
    Lex fori concursus jako prawo właściwe dla roszczenia o zwrot płatności dokonanych przez dyrektora spółki zagranicznej w czasie niewypłacalności spółki - wykładnia art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 10.12.2015 r. w sprawie C-594/14 Kornhaas
    1. Artykuł 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z 29.05.2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że zakres stosowania tego przepisu obejmuje powództwo przeciwko osobie zarządzającej spółką prawa Anglii i Walii - wobec której to spółki wszczęto postępowanie upadłościowe w Niemczech - wytoczone przed sądem niemieckim przez syndyka masy upadłości tej spółki, którego to powództwa celem jest, zgodnie z uregulowaniem krajowym takim jak § 6 4 ust. 2 zdanie pierwsze niemieckiej ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (Gesetz betreffend der Gesellschaften mit beschränkter Haftung, dalej jako GmbHG), doprowadzenie do zwrotu przez tę osobę płatności dokonanych przez nią jeszcze przed wszczęciem postanowienia upadłościowego, ale już po dacie, co do której ustalono, że przedmiotowa spółka jest niewypłacalna.
    2. Artykuły 49 i 54 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie stoją na przeszkodzie możliwości zastosowania przepisu krajowego, takiego jak § 6 4 ust. 2 zdanie pierwsze niemieckiej ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością wobec osoby zarządzającej spółką prawa Anglii i Walii objętą postępowaniem upadłościowym wszczętym w Niemczech.

    Początek strony


    Sławomir Dudzik
    Kompetencje Rady Unii Europejskiej w sprawach pomocy państwa - wprowadzenie i wyrok TS z 29.06.2002 r. w sprawie C-110/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej
    Chociaż kompetencja do zatwierdzania pomocy kierowanej przez państwa członkowskie UE do przedsiębiorstw przysługuje zasadniczo Komisji Europejskiej (dalej jako Komisja), to jednak w szczególnych przypadkach decyzje w tego rodzaju sprawach może podjąć również Rada Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 108 ust. 2 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej możliwość działania po stronie Rady jest ograniczona do przypadków, w których występują "wyjątkowe okoliczności". Rysujący się na tle tego przepisu dualizm kompetencji w sprawach pomocy państwa wymaga precyzyjnego ich rozgraniczenia, tak, aby zapewnić pełną skuteczność prawu unijnemu, w tym chronić skuteczną konkurencję na rynku wewnętrznym. Wobec niedostatecznie precyzyjnych przepisów traktatowych wyznaczenie granic kompetencji Rady i Komisji w tego rodzaju sprawach zostało powierzone Trybunałowi. Jednym z kluczowych orzeczeń w tym zakresie jest wyrok TS w sprawie C-110/02 dotyczący pomocy na rzecz portugalskich producentów trzody chlewnej.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201609 Miejsce wydania: Warszawa