Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 6/2016
Nr 6/2016 [129]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201606  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis


ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Joanna Wegner-Kowalska
  • Europejska współpraca administracyjna w projekcie reformy kodeksu postępowania administracyjnego
  • str. 4

    Piotr Kwasiborski
  • Planowana rewizja dyrektywy 96/71/WE w świetle dotychczasowych uwarunkowań prawnych instytucji delegowania pracowników w Unii Europejskiej
  • str. 12

    Jakub Kociubiński
  • Unikanie podwójnego opodatkowania transgranicznych operacji przedsiębiorstw powiązanych w świetle prawa pomocy publicznej Unii Europejskiej
  • str. 22

    GLOSY

    Krystyna Kowalik-Bańczyk
  • Terytorialny zakres unieważnienia decyzji zatwierdzającej umowę międzynarodową zawartą przez Unię Europejską
    - glosa do wyroku Sądu (UE) z 10.12.2015 r. w sprawie T-512/12 Front Polisario przeciwko Radzie Unii Europejskiej
  • str. 29

    Paweł Marcin Dudek
  • Waluta bitcoin
    - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie C-264/14 Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi
  • str. 38

    Aleksandra Mężykowska
  • Prawo międzynarodowe nie może stanowić wyłącznej podstawy do wywodzenia roszczeń restytucyjnych w braku właściwych przepisów krajowych
    - glosa do postanowienia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach Jolanta i Bogusław Mach przeciwko Polsce (skarga nr 68750/11) oraz Zdzisław Woźny przeciwko Polsce (skarga nr 70720/11)
  • str. 44

    KAMIENIE MILOWE ORZECZNICTWA

    Sławomir Dudzik
  • Przesłanki zakłócenia konkurencji i wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi w prawie pomocy państwa Unii Europejskiej
    - wprowadzenie i wyrok TS z 17.09.1980 r. w sprawie 730/79 Philip Morris Holland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
  • str. 50

    UNIJNE ORZECZNICTWO SĄDÓW POLSKICH

    Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego
    (Jakub Królikowski)
    str. 56

    Orzecznictwo Sądu Najwyższego
    (Monika Domańska)
    str. 57

    Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (Agata Hauser, Robert Talaga)
    str. 62

    Warunki prenumeraty na 2016 r.
    str. 64




    Joanna Wegner-Kowalska
    Europejska współpraca administracyjna w projekcie reformy kodeksu postępowania administracyjnego
    W prawie unijnym obowiązek współdziałania między organami administracji unijnej i organami państw członkowskich UE jest powinnością traktatową, uregulowaną w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Przepis ten statuuje zasadę lojalnej współpracy w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów, uznawaną w doktrynie za jeden z podstawowych komponentów prawa unijnego. Zgodnie z art. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej współpraca administracyjna stanowi sferę kompetencji koordynujących, wspierających i uzupełniających. W Traktacie z Lizbony przewidziano odrębny tytuł XXIV "Współpraca administracyjna", zawierający art. 197 zawężający obowiązek współpracy wyłącznie do obszaru skutecznego wdrażania prawa unijnego przez państwa członkowskie. W nauce podkreśla się, że to państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za organizowanie i podejmowanie współpracy administracyjnej, a w ust. 2 art. 197 TFUE wskazano tylko przykładowe formy współpracy. Unii pozostawiono natomiast wsparcie dla tych działań w postaci wymiany informacji, urzędników i opracowania programów szkoleń, jak i kreowania kultury administrowania. Treść art. 197 sugeruje, że w tym zakresie, z jednej strony, korzystanie ze wsparcia unijnego nie jest obligatoryjne, a z drugiej strony - brakuje jakichkolwiek kompetencji prawotwórczych dla organów unijnych. Natomiast pewne obowiązki w obszarze podejmowania współpracy mogą wynikać z norm stanowionych w tych obszarach, w których UE posiada kompetencje prawodawcze. W krajowej literaturze zwrócono uwagę na to, że niezależnie od charakteru kompetencji unijnych (wyłącznych, dzielonych czy koordynujących), kwestia współpracy administracyjnej, podobnie jak i innych instytucji proceduralnych, podlega unormowaniu przez prawo unijne, ograniczając w tym zakresie swobodę proceduralną państw członkowskich.

    Początek strony


    Piotr Kwasiborski
    Planowana rewizja dyrektywy 96/71/WE w świetle dotychczasowych uwarunkowań prawnych instytucji delegowania pracowników w Unii Europejskiej
    8.03.2016 r. Komisja Europejska (dalej jako Komisja) wystosowała wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany obowiązującej dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16.12.1996 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Jest to kolejny z etapów modyfikowania ram prawnych instytucji delegowania pracowników przez przedsiębiorców z jednych państw członkowskich UE w ramach świadczenia przez tych przedsiębiorców usług na rzecz kontrahentów zlokalizowanych w innym państwie członkowskim. Wcześniej bowiem, w 2014 r., przyjęto już dyrektywę wdrożeniową 2014/67/UE mającą zapewnić lepsze egzekwowanie zasadniczej dyrektywy 96/71/WE, która to stanowi prawną podstawę funkcjonowania wspomnianej instytucji delegowania pracowników. Pomimo że termin transpozycji dyrektywy wdrożeniowej jeszcze nie minął (upływa on dopiero w czerwcu 2016 r.), Komisja stwierdziła, że zawarte tam instrumenty nie są wystarczające dla zapewnienia, aby instytucja delegowania pracowników działała na rynku wewnętrznym zgodnie z oczekiwaniami instytucji unijnych i państw członkowskich. Należy tu jednak przeanalizować, czy rzeczywiście wśród państw członkowskich UE istnieje jednolite przekonanie o niezbędności nowelizacji dyrektywy 96/71/WE. W konsekwencji na rozstrzygnięcie zasługuje także problem, czy obecne cele wprowadzenia tej nowelizacji rzeczywiście pokrywają się z celami przyjęcia dyrektywy w pierwotnym brzmieniu. Odpowiedź na powyższe kwestie może zostać udzielona na podstawie analizy uzasadnienia przedmiotowego projektu ustawodawczego przez Komisję oraz wskazania różnic pomiędzy obecną a proponowaną treścią przepisów dyrektywy 96/71/WE objętych projektem.

    Początek strony


    Jakub Kociubiński
    Unikanie podwójnego opodatkowania transgranicznych operacji przedsiębiorstw powiązanych w świetle prawa pomocy publicznej Unii Europejskiej
    Efektywne opodatkowanie międzynarodowych korporacji mających strukturę grupy powiązanych, częściowo niezależnych przedsiębiorstw ulokowanych w różnych krajach jest zadaniem trudnym, zwłaszcza ze względu na brak jednorodnego reżimu prawnego wprowadzającego wspólne reguły dla poszczególnych części składowych operacji rozsianych nieraz po całym świecie. Same przedsiębiorstwa, dążąc do minimalizacji wymaganych danin publicznych, stosują zaawansowaną inżynierię finansową transferują zyski do tych państw, gdzie przepisy podatkowe są najbardziej korzystne z ich punktu widzenia, wykorzystując generalnie stosowaną zasadę unikania podwójnego opodatkowania. W pewnych wypadkach szczególne rozwiązania w prawie wewnętrznym mogą faktycznie doprowadzić do sytuacji "podwójnego nieopodatkowania" i wówczas system umożliwiający uzyskanie korzyści w postaci uniknięcia konieczności zapłacenia podatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą powinien być analizowany pod kątem zgodności z regułami pomocy publicznej w prawie UE.

    Początek strony


    Krystyna Kowalik-Bańczyk
    Terytorialny zakres unieważnienia decyzji zatwierdzającej umowę międzynarodową zawartą przez Unię Europejską - glosa do wyroku Sądu (UE) z 10.12.2015 r. w sprawie T-512/12 Front Polisario przeciwko Radzie Unii Europejskiej
    Komentowany wyrok dotyka kilku niezwykle ciekawych problemów związanych z zakresem dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności aktu prawa wtórnego UE określonej w art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej: legitymacji podmiotowej do wniesienia skargi przez podmiot prawa międzynarodowego, zakresu uprawnień podmiotu skarżącego w postępowaniu przed Sądem (UE) oraz obowiązku Rady dokonywania oceny zgodności umowy międzynarodowej z prawami podstawowymi. Rozważania te nakładają się na klasyczny problem prawa międzynarodowego publicznego, czyli tego, kto jest podmiotem prawa na arenie międzynarodowej i czy pojęcie to obejmuje tzw. ruchy narodowowyzwoleńcze. Last but not least, Sąd, zamiast wyłącznie rozstrzygać skargę o nieważność, ocenia zakres władztwa terytorialnego państwa trzeciego w kontekście stosowania umowy zawartej przez Unię Europejską z tym państwem.

    Początek strony


    Paweł Marcin Dudek
    Waluta bitcoin - glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie C-264/14 Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi
    Wyrok TS rozstrzyga w swej istocie jeden zasadniczy problem jurydyczny - określa status prawny bitcoina. Co prawda, odpowiedź dotyczy zakwalifikowania odpłatnej wymiany korony szwedzkiej na bitcoina i vice versa jako usługi oraz możliwości uznania jej za zwolnioną od podatku od wartości dodanej, lecz są to kwestie wtórne względem wyjaśnienia podstawowego zagadnienia. Glosa aprobuje rozstrzygnięcie, lecz jest krytyczna względem uzasadnienia.

    Początek strony


    Aleksandra Mężykowska
    Prawo międzynarodowe nie może stanowić wyłącznej podstawy do wywodzenia roszczeń restytucyjnych w braku właściwych przepisów krajowych - glosa do postanowienia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach Jolanta i Bogusław Mach przeciwko Polsce (skarga nr 68750/11) oraz Zdzisław Woźny przeciwko Polsce (skarga nr 70720/11)
    Europejski Trybunał Praw Człowieka, wydając postanowienia w sprawach Jolanta i Bogusław Mach przeciwko Polsce (skarga nr 68750/11) oraz Zdzisław Woźny przeciwko Polsce (skarga nr 70720/11), rozstrzygnął definitywnie o braku ochrony w świetle Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz przede wszystkim Protokołu nr 1 do Konwencji dla posiadaczy obligacji Skarbu Państwa wydanych przed 1939 r. Trybunał w Strasburgu uznał, że brakuje mu kompetencji czasowej do rozstrzygania zarzutu dotyczącego naruszenia przez władze polskie prawa do mienia skarżących poprzez dopuszczenie do utraty wartości ekonomicznej obligacji SP wydanych przed 1939 r. oraz przez brak działań organów państwa w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z emisji obligacji w zakresie, w jakim zarzuty te odnoszą się do wydarzeń, które miały miejsce przed 10.10.1994 r. Oceniając natomiast zarzuty skarżących odnoszące się do działań/zaniechań państwa po 10.10.1994 r. uznał, że skargi są niedopuszczalne ratione materiae ze względu na brak po stronie państwa polskiego obowiązku przyjęcia przepisów restytucyjnych. Ponadto, ETPCz uznał, że skargi są niedopuszczalne ratione personae na tle art. 6 EKPCz w zw. z art. 1 Protokołu nr 1 w zakresie, w jakim skarżący twierdzili, iż postępowania krajowe prowadzone w ich sprawach były arbitralne oraz że w konsekwencji tych postępowań ich roszczenia majątkowe wynikające z posiadanych obligacji zostały pozbawione wartości ekonomicznej. Dodatkowo, w sprawie Woźny przeciwko Polsce, ETPCz uznał, że skarga dotycząca rzekomej dyskryminacji skarżącego wywiedziona z art. 14 w zw. z art. 1 Protokołu nr 1 jest niedopuszczalna ratione materiae.

    Początek strony


    Sławomir Dudzik
    Przesłanki zakłócenia konkurencji i wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi w prawie pomocy państwa Unii Europejskiej - wprowadzenie i wyrok TS z 17.09.1980 r. w sprawie 730/79 Philip Morris Holland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
    Prawo UE zakłada ochronę konkurencji na rynku wewnętrznym nie tylko przed zakłóceniami, których źródłem są same przedsiębiorstwa, lecz także przed zakłóceniami pochodzącymi od państw członkowskich. Służy temu m.in. system kontroli i nadzoru nad pomocą udzielaną przez państwa członkowskie na rzecz przedsiębiorstw. Pomoc państwa z definicji bowiem zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniami, a także wywiera wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Choć przesłanki te występują też w unijnym prawie antytrustowym (por. art. 101 ust. 1 i art. 102 TFUE), to przenoszenie wypracowanego tam sposobu ich rozumienia oraz związanych z nimi wymogów proceduralnych na grunt unijnego prawa pomocy państwa może okazać się błędem.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201606 Miejsce wydania: Warszawa