Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 12/2015
Nr 12/2015 [123]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201512  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis


ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Andrzej Wróbel
  • Dekalog akcesyjny, czyli dziesięć argumentów Trybunału Sprawiedliwości przeciwko przystąpieniu Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
  • str. 4

    Beata Wścisły-Białek
  • Proces negocjacyjny porozumienia dotyczącego przystąpienia Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
  • str. 8

    Krystyna Kowalik-Bańczyk
  • Autonomia prawa unijnego w świetle opinii 2/13
  • str. 14

    Adam Łazowski
  • Opinia 2/13 a wzrost znaczenia Karty Praw Podstawowych UE
  • str. 21

    Maciej Taborowski
  • Poziom ochrony praw podstawowych wynikający z Karty Praw Podstawowych UE jako przeszkoda dla przystąpienia Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
  • str. 28

    Agnieszka Frąckowiak-Adamska
  • Akcesja Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - ryzyko naruszenia zasady wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi
  • str. 35

    Agnieszka Sołtys
  • Kontrola sądowa w zakresie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa w świetle opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
  • str. 40

    Adam Bodnar
  • Standard "równoważnej ochrony" w odniesieniu do ochrony praw człowieka po opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
  • str. 45

    Adam Ploszka
  • Kompetencja doradcza Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w świetle opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
  • str. 50

    UNIJNE ORZECZNICTWO SĄDÓW POLSKICH

    Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego
    (Jakub Królikowski)
    str. 56

    Orzecznictwo Sądu Najwyższego
    (Monika Domańska)
    str. 57

    Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (Agata Hauser, Robert Talaga)
    str. 62

    Warunki prenumeraty na 2016 r.
    str. 64




    Andrzej Wróbel
    Dekalog akcesyjny, czyli dziesięć argumentów Trybunału Sprawiedliwości przeciwko przystąpieniu Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
    W szeroko komentowanej opinii 2/13 Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Porozumienie w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie jest zgodne ani z art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, ani z Protokołem nr 8 dotyczącym art. 6 ust. 2 TUE w sprawie przystąpienia Unii do Konwencji.

    Początek strony


    Beata Wścisły-Białek
    Proces negocjacyjny porozumienia dotyczącego przystąpienia Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
    Przystąpienie Unii Europejskiej do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności od kilkudziesięciu lat jest jednym z ważniejszych i trudniejszych wyzwań instytucjonalno-prawnych oraz politycznych. Temat podejmowany był wielokrotnie przez różne instytucje i formacje zarówno po stronie unijnej, jak i w Strasburgu. Ostatnio działania na rzecz finalizacji tego procesu zostały zintensyfikowane, przede wszystkim w związku z wejściem w życie Traktatu z Lizbony oraz Protokołu nr 14 do EKPCz, co otworzyło prawną drogę do przystąpienia. Godne odnotowania są więc wysiłki obu stron zmierzające do pokonania trudności wynikających z odmienności dwóch systemów prawnych, a które towarzyszą temu procesowi od początku.

    Początek strony


    Krystyna Kowalik-Bańczyk
    Autonomia prawa unijnego w świetle opinii 2/13
    18.12.2014 r., po prawie 5 latach od otwarcia negocjacji między Unią Europejską a 47 państwami Rady Europy, okazało się, że Unia Europejska nie przystąpi do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności na zasadach określonych w porozumieniu z 2013 r. W odpowiedzi na wniosek Komisji Europejskiej (dalej jako Komisja), Trybunał Sprawiedliwości (dalej jako TS) w opinii 2/13, zakwestionował możliwość przystąpienia, odwołując się do warunków wynikających z art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej i Protokołu nr 8. Jako jeden z podstawowych argumentów przeciwko akcesji UE do EKPCz TS podnosił ochronę autonomii unijnego porządku prawnego. W związku z tym pojęcie to zasługuje na odrębną wnikliwszą analizę, bez podejmowania wątków dalszych implikacji opinii 2/13.

    Początek strony


    Adam Łazowski
    Opinia 2/13 a wzrost znaczenia Karty Praw Podstawowych UE
    Uznanie przez Trybunał Sprawiedliwości (dalej jako TS), że zawarcie umowy o akcesji Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w jej obecnym kształcie byłoby niezgodne z prawem UE ma rozmaite konsekwencje prawne i polityczne. Z całą pewnością oznacza to, że w najbliższych latach EKPCz nie stanie się częścią porządku prawnego Unii, zaś podstawowym instrumentem regulującym prawa podstawowe pozostanie Karta Praw Podstawowych UE. W niniejszych rozważaniach postawiona jest teza, że z tego właśnie względu opinia 2/13 przyczyni się do zwiększenia znaczenia KPP, którą TS w tejże opinii określił mianem trzonu systemu prawa UE. Najbliższe lata umożliwią TS kontynuację budowy linii orzecznictwa opartej na KPP, a tym samym zapewnienie, że w chwili akcesji do Konwencji Karta nie będzie już prawną enigmą, a tym samym bezpośredni wpływ EKPCz na wykładnię praw podstawowych w ramach UE będzie ograniczony.

    Początek strony


    Maciej Taborowski
    Poziom ochrony praw podstawowych wynikający z Karty Praw Podstawowych UE jako przeszkoda dla przystąpienia Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
    W opinii 2/13 TS wskazał, że przed przystąpieniem UE do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności) należy zapewnić koordynację między art. 53 EKPCz oraz art. 53 Karty Praw Podstawowych UE w zakresie, w jakim art. 53 Konwencji zastrzega uprawnienie do ustalenia przez państwa członkowskie UE wyższych standardów ochrony praw podstawowych niż te wynikające z orzecznictwa TS na tle art. 53 KPP.

    Początek strony


    Agnieszka Frąckowiak-Adamska
    Akcesja Unii Europejskiej do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - ryzyko naruszenia zasady wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi
    W wydanej 18.12.2014 r. opinii 2/13 Trybunał Sprawiedliwości rozważał zgodność projektowanego porozumienia w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z prawem pierwotnym UE. Sąd luksemburski stwierdził, że porozumienie to jest niezgodne z art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokołem nr 8 z czterech powodów. Przede wszystkim potencjalnie narusza ono "szczególne cechy i autonomię prawa Unii" m.in. przez to, że nie zawarto w nim postanowień zapobiegających "ryzyku naruszenia zasady wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi w prawie Unii". Niniejsza analiza ogranicza się do tego aspektu opinii TS. W pierwszej kolejności zostanie zbadane, dlaczego przystąpienie do EKPCz miałoby stanowić zagrożenie dla zasady wzajemnego zaufania. W tym celu zostaną przedstawione krótko zawarte w opinii 2/13 argumenty TS dotyczące tej zasady oraz orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej jako ETPCz) oceniające zgodność unijnych reżimów opartych na zasadzie wzajemnego zaufania z Konwencją. Następnie zostanie rozważone, czy istnieje możliwość modyfikacji porozumienia, tak aby usatysfakcjonować TS.

    Początek strony


    Agnieszka Sołtys
    Kontrola sądowa w zakresie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa w świetle opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
    18.12.2014 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał opinię w sprawie projektu porozumienia o przystąpieniu Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że przewidywane porozumienie nie jest zgodne z prawem UE. Jednym z zasadniczych zastrzeżeń TS było stwierdzenie, że nie uwzględnia ono szczególnych cech prawa UE w odniesieniu do kontroli sądowej w zakresie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (dalej jako WPZiB). Celem tego artykułu jest analiza stanowiska TS w tym zakresie. Poniższe uwagi będą przedstawione według następującego porządku: w pkt 1. zostaną zaprezentowane wnioski z wyroków i opinii, w których TS wskazał wymogi, jakie powinna spełniać umowa międzynarodowa, aby autonomia unijnego porządku prawnego została zachowana. Jak można argumentować, tylko w takim kontekście stanowisko TS przedstawione w opinii 2/13, a w szczególności przedstawione tam stanowisko TS co do kontroli sądowej w zakresie WPZiB, może być, jeśli nie przekonujące, to zrozumiałe. W pkt 2. zostanie zaprezentowane stanowisko TS odnośnie do kontroli sądowej w zakresie WPZiB przedstawione w opinii 2/13. W pkt 3. zostanie podjęta próba oceny stanowiska TS.

    Początek strony


    Adam Bodnar
    Standard "równoważnej ochrony" w odniesieniu do ochrony praw człowieka po opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
    Zagadnienie relacji pomiędzy systemem europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności a prawem UE jest znane i analizowane przez doktrynę od lat. Opinia 2/13 jest kolejnym etapem tej dyskusji, kto wie, czy nie najważniejszym, gdyż prawdopodobnie na wiele lat zamraża wszelkie próby związane z przystąpieniem Unii Europejskiej do Konwencji. Można się jednak zastanawiać, czy opinia 2/13, oprócz osiągnięcia efektu mrożącego, doprowadzi do zmiany relacji pomiędzy Europejskim Trybunałem Praw Człowieka (dalej jako ETPCz) a Trybunałem Sprawiedliwości? Do tej pory te relacje opierają się zasadniczo na podejściu, że wykonywanie władzy publicznej na poziomie unijnym nie podlega kontroli ze strony ETPCz. Taki jest ogólny cel doktryny "równoważnej ochrony" (ang. equivalent protection) stworzonej wiele lat temu w orzecznictwie strasburskim. Zasada ta oznacza w skrócie akceptację dla poziomu ochrony praw podstawowych obowiązującej w Unii Europejskiej, a w konsekwencji nieweryfikowanie przez ETPCz poszczególnych rozstrzygnięć władczych podejmowanych w UE z punktu widzenia naruszenia praw człowieka. W ostatnich latach Trybunał w Strasburgu zaczął stopniowo ograniczać zakres stosowania doktryny "równoważnej ochrony" i tworzyć różne furtki proceduralne, za pomocą których powoli "wkraczał" w ocenę prawa unijnego. Po opinii TS 2/13 zmieniła się jednak sytuacja - ETPCz nie może mieć nadziei na pełną kontrolę działań Unii (co by nastąpiło po przystąpieniu UE do EKPCz). Dlatego warto się zastanowić, czy w przyszłości Trybunał w Strasburgu nie będzie dodawał kolejnych wyjątków do zasady "równoważnej ochrony", a tym samym coraz bardziej wkraczał w materię prawa unijnego.

    Początek strony


    Adam Ploszka
    Kompetencja doradcza Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w świetle opinii Trybunału Sprawiedliwości 2/13
    18.12.2014 r. Trybunał Sprawiedliwości (dalej jako TS) na wniosek Komisji Europejskiej (dalej jako Komisja) złożony w trybie art. 218 ust. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wydał opinię 2/13, w której stwierdził, że zrewidowane porozumienie w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako porozumienie) nie jest zgodne z art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz z Protokołem nr 8 dotyczącym art. 6 ust. 2 TUE w sprawie przystąpienia UE do EKPCz). Opinia ta, przynajmniej na kilka lat, opóźni przystąpienie UE do EKPCz. Jedną z przesłanek, która doprowadziła TS do takiego wniosku, było nieuwzględnienie w projekcie porozumienia Protokołu nr 16 do Konwencji, a w konsekwencji nieokreślenie stosunku między mechanizmem ustanowionym w rzeczonym protokole a procedurą odesłania prejudycjalnego przewidzianą w art. 267 TFUE. Celem niniejszego artykułu jest - z jednej strony - analiza, czy wskazana wyżej przesłanka, która doprowadziła TS do negatywnej konkluzji jest prawdziwa, z drugiej zaś strony, chęć podjęcia refl eksji w przedmiocie miejsca Protokołu nr 16 w kolejnej wersji umowy o przystąpieniu UE do EKPCz.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201512 Miejsce wydania: Warszawa