Przeglądaj produkty -> wyniku wyszukiwania
Znaleziono 1 produktów: [1/1]  

book




Europejski Przegląd Sądowy - Nr 1/2014
Nr 1/2014 [100]

"Europejski Przegląd Sądowy" to forum prezentacji i wymiany poglądów naukowych oraz prezentacji i wymiany informacji o praktycznych aspektach stosowania i wykładni prawa wspólnotowego przez sądy polskie.

więcej


Wydawnictwo:  Wolters Kluwer Polska
Kod: KIK-6509:201401  Ilość w paczce: 0

Realizacja:
Towar chwilowo niedostępny.

Spis treści: 

Polski opis Angielski opis

ARTYKUŁY I ROZPRAWY

Jan Barcz
  • Szczyt państw strefy euro (Euro Summit) - ocena z ustrojowego i prawnego punktu widzenia
  • str. 4

    Stanisław Biernat
  • Dostęp osób prywatnych do sądów unijnych po Traktacie z Lizbony (w świetle pierwszych orzeczeń)
  • str. 12

    Leszek Garlicki
  • Europejski Trybunał Praw Człowieka a prawo UE (refleksje nad wyrokiem ETPCz z 6.12.2012 r. w sprawie Michaud przeciwko Francji)
  • str. 20

    Zbigniew Hajn
  • Pojęcie jednostki gospodarczej w dyrektywie 2001/23/WE w sprawie przejęcia zakładu pracy w świetle kontrowersji dotyczących stosowania testu Süzen
  • str. 24

    Roman Hauser
  • Konflikt środowiskowy przed organami i sądami administracyjnymi w kontekście art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
  • str. 28

    Piotr Hofmański
  • Gwarancje art. 5 i art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w znowelizowanym polskim procesie karnym
  • str. 32

    Krystyna Kowalik-Bańczyk
  • Stosowanie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka jako umowy UE
  • str. 40

    Leszek Leszczyński
  • Kryterium "konieczności w demokratycznym społeczeństwie" w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - studium teoretycznoprawne
  • str. 48

    Ewa Łętowska
    Implementacyjne grzechy przeciw effet utile
    str. 53

    Hanna Machińska
  • Europejska Konwencja Praw Człowieka jako instrument ochrony praw jednostki w związku z zanieczyszczeniem środowiska
  • str. 60

    Dawid Miąsik
  • Podstawowe zasady stosowania prawa UE przez sądy powszechne w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego
  • str. 66

    Lech K. Paprzycki
  • Samodzielność jurysdykcyjna sądu karnego (wybrana problematyka europejska)
  • str. 71

    Nina Półtorak
  • Odpowiedzialność odszkodowawcza państwa za naruszenie prawa UE po 20 latach od orzeczenia w sprawie Francovich
  • str. 76

    Walerian Sanetra
  • Ogólnie o prawie pracy wobec prawa unijnego
  • str. 84

    Ryszard Skubisz
  • Zwalczanie nieuczciwej reklamy w prawie UE (zagadnienia podstawowe)
  • str. 90

    Monika Szwarc
  • Wpływ orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości na prawo karne UE
  • str. 95

    Andrzej Wasilewski
  • "Informacja środowiskowa" jako przedmiot regulacji prawnej w UE
  • str. 101

    Andrzej Wróbel
  • O niektórych aspektach koncepcji praw podstawowych UE jako zasad
  • str. 104

    WARUNKI PRENUMERATY NA 2014 r.
    str. 108




    Jan Barcz
    Szczyt państw strefy euro (Euro Summit) - ocena z ustrojowego i prawnego punktu widzenia
    Działania na rzecz sanacji i konsolidacji strefy euro, podejmowane w odpowiedzi na kryzys finansowy, który wystąpił w ostatnich latach w niektórych państwach tej strefy, zagrażając jej stabilności finansowej jako całości, objęły również usprawnienie "struktury" zarządzania strefą euro. Ambitny plan ustanowienia "rzeczywistej" Unii Gospodarczej i Walutowej (dalej jako UGiW) obejmuje także poważne reformy instytucjonalne. Ich istotnym elementem jest wykształcenie się odrębnych spotkań szefów państw lub rządów państw strefy euro (szczytu euro - Euro Summit). Umocowanie formalne szczytu w Traktacie o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w UGiW (dalej jako Traktat o unii fiskalnej lub TUF), a więc "poza" traktatami stanowiącymi podstawę UE, wywołuje wiele problemów w świetle prawa UE, tym bardziej że znaczenie praktyczne ustaleń uzgadnianych podczas szczytu jest bardzo istotne.

    Początek strony


    Stanisław Biernat
    Dostęp osób prywatnych do sądów unijnych po Traktacie z Lizbony (w świetle pierwszych orzeczeń)
    Dopuszczalność bezpośredniego zaskarżania przez osoby fizyczne lub prawne aktów wydawanych przez instytucje unijne jest zagadnieniem żywo dyskutowanym od początku Wspólnoty Europejskiej (obecnie Unii Europejskiej). Artykuł rozważa to zagadnienie w aktualnym stanie traktatowym na podstawie orzeczeń Sądu i Trybunału Sprawiedliwości.

    Początek strony


    Leszek Garlicki
    Europejski Trybunał Praw Człowieka a prawo UE (refleksje nad wyrokiem ETPCz z 6.12.2012 r. w sprawie Michaud przeciwko Francji)
    W wyroku Michaud Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej jako ETPCz) orzekł brak naruszenia art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako EKPCz lub Konwencja) przez francuskie przepisy, które nakładały obowiązek informowania władz podatkowych o podejrzanych transakcjach finansowych, mogących stanowić próbę prania brudnych pieniędzy bądź finansowania grup terrorystycznych. Przepisy te zostały wydane w realizacji dyrektyw Unii Europejskiej nakazujących wprowadzenie odpowiednich unormowań krajowych. Skarżący, który wykonuje zawód adwokata, wskazywał, że obowiązek informowania (potwierdzony i uszczegółowiony przez regulacje wydane przez samorząd adwokacki) wkracza w dziedzinę tajemnicy zawodowej. Gdy nie powiodła mu się próba zakwestionowania tych przepisów przed francuską Radą Stanu (która m.in. odmówiła skierowania pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości, dalej jako TS), wniósł skargę do ETPCz.

    Początek strony


    Zbigniew Hajn
    Pojęcie jednostki gospodarczej w dyrektywie 2001/23/WE w sprawie przejęcia zakładu pracy w świetle kontrowersji dotyczących stosowania testu Süzen
    W gospodarce rynkowej przejścia (transfery) zakładów pracy lub ich części na innych pracodawców są zdarzeniami powszechnymi i wpisanymi w reguły jej funkcjonowania. O praktycznej doniosłości tej problematyki świadczy dotyczące jej bogate orzecznictwo sądowe Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako TS), Trybunału EFTA (Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu), Sądu Najwyższego (dalej jako SN) i innych sądów państw członkowskich UE. Problem ten stanowi również przedmiot żywego zainteresowania piśmiennictwa polskiego i obcego. Znaczenie tej kwestii ukazuje poświęcenie jej w prawie europejskim specjalnej dyrektywy 77/187/EWG, zmienionej dyrektywą 98/50/EWG, zastąpionej dyrektywą konsolidującą 2001/23/WE z 12.03.2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów. Dyrektywa 2001/23/WE jest uznawana za jeden z najważniejszych aktów prawa pracy UE. Z uwagi na ekonomiczne znaczenie transferów przedsiębiorstw i ich części, jest ona także przedmiotem zainteresowania nauki europejskiego prawa gospodarczego.

    Początek strony


    Roman Hauser
    Konflikt środowiskowy przed organami i sądami administracyjnymi w kontekście art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
    Zarówno w procesie wydawania orzeczeń przez organy administracyjne, jak i na etapie sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne w sprawach, w których może wystąpić ingerencja w środowisko naturalne, niebagatelne znaczenie odgrywa art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej jako ETPCz) wielokrotnie podkreślał, że poważne zanieczyszczenie środowiska może mieć wpływ na samopoczucie ludzi i uniemożliwiać korzystanie z domów do tego stopnia, iż prawa chronione przez art. 8 Konwencji będą naruszone. Przepis ten gwarantuje jednostkom poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego, domu i korespondencji, przy czym dom nie tylko jest postrzegany jako prawo do fizycznego obszaru, ale również jako prawo do korzystania z tej przestrzeni w spokoju (a więc np. bez hałasu, emisji szkodliwych substancji, czy wreszcie nieprzyjemnych zapachów).

    Początek strony


    Piotr Hofmański
    Gwarancje art. 5 i art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w znowelizowanym polskim procesie karnym
    1.07.2015 r. wejdzie w życie nowela, która zasadniczo odmieni oblicze polskiego procesu karnego. Warto rozważyć czy i na ile zbliża ona proces karny do standardu konwencyjnego. Szczegółowej analizie poddano tu kwestię wymaganej przez art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako Konwencja lub EKPCz) rzetelności procesu sądowego, wobec oparcia go na zasadzie kontradyktoryjności oraz kwestię stosowania w toku procesu izolacyjnego środka zapobiegawczego, w świetle rygorystycznego standardu wynikającego z art. 5 EKPCz.

    Początek strony


    Krystyna Kowalik-Bańczyk
    Stosowanie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka jako umowy UE
    Zastaną rzeczywistością prawną jest sytuacja, w której 28 państw europejskich funkcjonuje w dwóch, wpływających na ich systemy prawne, porządkach prawnych, "zewnętrznych" wobec praw krajowych. Państwa te są stronami Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako Konwencja lub EKPCz) oraz należą do Unii Europejskiej. Artykuł ten zmierza do ustalenia, jakie skutki dla stosowania prawa UE oraz Konwencji będzie miało planowane przystąpienie UE do EKPCz. Przy tym, inaczej niż jeszcze w latach 90. XX w., Unia posiada rozbudowujący się system chroniący prawa podstawowe, który już teraz, choć pozostaje pod dużym wpływem Konwencji, zachowuje jednak wobec niej autonomię.

    Początek strony


    Leszek Leszczyński
    Kryterium "konieczności w demokratycznym społeczeństwie" w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - studium teoretycznoprawne
    W niniejszym opracowaniu analizie została poddana jedna z najważniejszych konstrukcji normatywnych Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako EKPCz lub Konwencja), wyrażona w art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 Konwencji, a także w art. 2 Protokołu nr 4 do Konwencji w postaci zwrotu "konieczne w demokratycznym społeczeństwie". Teoretycznoprawna perspektywa tej analizy wiąże się z wykorzystaniem ustaleń teorii prawa w zakresie rozważenia istoty samego zwrotu normatywnego z punktu widzenia podstawowych cech konstrukcji generalnej klauzuli odsyłającej oraz nałożenia na nie ustaleń teorii wykładni, zwłaszcza tych, które dotyczą skonfrontowania właściwości językowych zwrotu z jego funkcją i treścią aksjologiczną w kontekście właściwości prawa międzynarodowego, obejmującego regulacje praw człowieka, w ramach którego konstrukcja ta występuje.

    Początek strony


    Hanna Machińska
    Europejska Konwencja Praw Człowieka jako instrument ochrony praw jednostki w związku z zanieczyszczeniem środowiska
    Liczne debaty dotyczące postrzegania Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako EKPCz lub Konwencja), jako instrumentu ochrony praw człowieka w związku z zagrożeniem środowiska, są przyczynkiem do dalszych refleksji o możliwości rozszerzenia ochrony i wyodrębnienia nowych przepisów mających na celu skuteczną i bezpośrednią ochronę praw jednostki, której potrzeba wynika z postępującej degradacji środowiska. W świadomości społecznej EKPCz jest instrumentem ochrony praw jednostki na podstawie przepisów Konwencji, wśród których brakuje jednak przepisów wprost odnoszących się do zagrożeń środowiska. Dlatego ochrona ta ma charakter, jak podkreśla się w literaturze, rykoszetowy. Pozwala ona chronić jednostki na podstawie przepisów Konwencji, które dzięki dynamicznej interpretacji Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej jako ETPCz), i tylko dzięki temu nabierają znaczenia ekologicznego.

    Początek strony


    Dawid Miąsik
    Podstawowe zasady stosowania prawa UE przez sądy powszechne w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego
    Standard unijny w zakresie obowiązków ciążących na sądach krajowych doczekał się wielu znaczących analiz. Przedstawiana w niniejszym opracowaniu problematyka dotyczy dla odmiany recepcji podstawowych zasad sądowego stosowania prawa UE w orzecznictwie Sądu Najwyższego (dalej jako SN). Jego rola polega m.in. na wskazywaniu sądom powszechnym sposobu realizowania zadań stawianych przed nimi jako sądami unijnymi w znaczeniu funkcjonalnym. Stąd potrzeba uporządkowania wskazówek, jakie z orzecznictwa SN - omawianego szeroko na łamach "Europejskiego Przeglądu Sądowego" - wynikają dla recepcji w polskim porządku prawnym standardu unijnego w zakresie sądowego stosowania prawa unijnego. Konwencja prezentowanego opracowania opiera się na artykułowanych od pewnego czasu w orzeczeniach prejudycjalnych Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako TS) wypowiedziach odnoszących się do sekwencji czynności sądu krajowego orzekającego w sprawie unijnej.

    Początek strony


    Lech K. Paprzycki
    Samodzielność jurysdykcyjna sądu karnego (wybrana problematyka europejska)
    Artykuł porusza najistotniejsze, zdaniem autora, problemy związane z samodzielnością jurysdykcyjną sądów karnych, mającą również aspekt europejski. Punktem wyjścia rozważań jest unormowanie art. 8 kodeksu postępowania karnego, a następnie prezentowane są uwagi dotyczące jednolitości orzecznictwa sądów karnych w kontekście uprawnień orzeczniczych Sądu Najwyższego (dalej jako SN), sądów odwoławczych, Trybunału strasburskiego, Trybunału luksemburskiego oraz Trybunału Konstytucyjnego (dalej jako TK). Z końcowych ustaleń wynika, że uprawnienia te, choć ograniczają tę samodzielność, to następuje to w celu zapewnienia jednolitości tego orzecznictwa, w zgodzie z zasadami funkcjonowania demokratycznego państwa prawnego.

    Początek strony


    Nina Półtorak
    Odpowiedzialność odszkodowawcza państwa za naruszenie prawa UE po 20 latach od orzeczenia w sprawie Francovich
    Orzeczenie w sprawie Francovich to jedna z najważniejszych wypowiedzi Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako TS) z punktu widzenia kształtowania systemu prawa unijnego. Wraz z tym orzeczeniem, zasadą prawa unijnego stał się obowiązek wynagrodzenia szkody wyrządzonej naruszeniem prawa UE przez państwa członkowskie. Po upływie 22 lat i po wydaniu przez TS kilkudziesięciu kolejnych orzeczeń odnoszących się do odpowiedzialności odszkodowawczej państw, warto poddać ocenie wpływ reguły Francovich na prawo UE i prawo krajowe. Czy orzeczenie w sprawie Francovich rzeczywiście zmieniło systemy unijny i krajowe oraz pozycję jednostki w tych systemach oraz czy wpłynęło na poziom przestrzegania przez państwa członkowskie prawa UE?

    Początek strony


    Walerian Sanetra
    Ogólnie o prawie pracy wobec prawa unijnego
    W odniesieniu do krajowego porządku prawnego przyjęło się uważać, że stanowi on wyodrębnioną całość o cechach systemu, który dzieli się wewnętrznie m.in. na poszczególne gałęzie prawa traktowane jako podsystemy prawa w ramach całego systemu prawa wewnętrznego. Również prawo UE - zarówno pierwotne, jak i wtórne - może być widziane jako zespół norm stanowiących uporządkowaną całość, w dostatecznym stopniu logicznie, aksjologicznie i prakseologicznie wewnętrznie niesprzeczną oraz w dostatecznym stopniu pozbawioną luk i tym samym stanowiącą system prawa (system prawa unijnego). System ten nie dzieli się wszakże wewnętrznie na poszczególne podsystemy stanowiące odrębne gałęzie prawa, lecz jest zróżnicowany według innych zasad, co skądinąd jest w zupełności zrozumiałe, jeżeli zważyć chociażby na to, że podział prawa na gałęzie w poszczególnych krajach może się kształtować i w rzeczywistości kształtuje się w różny sposób. W związku z tym w szczególności nie ma "kodeksów" unijnego prawa cywilnego (materialnego i procesowego), unijnego prawa karnego (materialnego, procesowego, wykonawczego), unijnego prawa administracyjnego czy unijnego prawa pracy. Nie oznacza to oczywiście, że uregulowania prawa unijnego nie mają za przedmiot materii, które w prawie wewnętrznym są obejmowane pojęciem prawa pracy i jego zakresem.

    Początek strony


    Ryszard Skubisz
    Zwalczanie nieuczciwej reklamy w prawie UE (zagadnienia podstawowe)
    Podstawą systemu gospodarczego w państwach członkowskich UE jest gospodarka rynkowa. Jej podstawowym atrybutem jest konkurencja przedsiębiorców. Są oni zmuszeni do rozwoju swoich przedsiębiorstw, a przede wszystkim do utrzymania się na rynku, podejmowania działań, które skłonią potencjalnych odbiorców do zainteresowania, a następnie nabycia, spośród wielu, właśnie ich towarów (usług). Podstawowym instrumentem dotarcia do klienteli jest ogół środków określanych jako marketing, którego najważniejszą postacią jest reklama. W toku tej rywalizacji rynkowej może dochodzić do rozmaitych wynaturzeń, które mogą doprowadzić do deformacji całego mechanizmu rynkowego. W celu zwalczania tego rodzaju zachowań rynkowych korzysta się z rozmaitych instrumentów prawnych. Z punktu widzenia państwa członkowskiego podstawowe znaczenie mają przepisy prawa wtórnego. Reklama nie jest bowiem uregulowana w unijnym prawie pierwotnym.

    Początek strony


    Monika Szwarc
    Wpływ orzecznictwa TS na prawo karne UE
    1.05.2014 r. minie 15 lat od momentu przyznania Trybunałowi Sprawiedliwości (dalej jako TS) jurysdykcji w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych na podstawie dawnego art. 35 Traktatu o Unii Europejskiej (dalej jako TUE) (wprowadzonego Traktatem z Amsterdamu). W tym czasie, w ramach przyznanej mu (jakkolwiek ograniczonej w porównaniu z ówczesnym I filarem UE) jurysdykcji, TS istotnie przyczynił się do kształtowania systemowych i strukturalnych aspektów współpracy sądowej w sprawach karnych państw członkowskich UE. Wpływ orzecznictwa TS w tym obszarze przejawia się w szczególności w dążeniu do zapewnienia jednolitej i autonomicznej wykładni pojęć używanych w aktach prawa UE w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych oraz w kształtowaniu reguł sądowego stosowania tych aktów prawa unijnego w celu nadania im pełnej skuteczności w krajowych porządkach państw członkowskich UE.

    Początek strony


    Andrzej Wasilewski
    "Informacja środowiskowa" jako przedmiot regulacji prawnej w UE
    Wspólnotowa polityka Unii Europejskiej (art. 26-197 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dalej jako TFUE) obejmuje m.in. szeroko rozumianą politykę w dziedzinie ochrony środowiska (art. 191-193 TFUE), której wymagania - stosownie do zasady integracji (art. 11 TFUE) - muszą być brane pod uwagę przy ustalaniu i realizacji także innych polityk i działań UE w celu wspierania stałego rozwoju i jednocześnie wysokiego poziomu ochrony, ale zawsze "z uwzględnieniem różnorodności sytuacji w różnych regionach Unii" (art. 191 ust. 2 TFUE). Jednak skuteczna polityka ochrony środowiska wymaga nie tylko zapewnienia organom władzy publicznej dostępu do bieżącej i rzetelnej informacji w kwestii aktualnego stanu oraz istniejących lub ewentualnych przyczyn zagrożeń środowiskowych, lecz także jednoczesnej dbałości władzy publicznej o zapewnienie w tym zakresie ciągłego kontaktu ze społeczeństwem - z ludźmi żyjącymi w środowisku, skoro również ich zachowania oraz sposób korzystania z zasobów środowiska mają niebagatelny wpływ na stan środowiska, a to z kolei warunkuje bezpieczeństwo lub komfort ich życia i zdrowia. Stąd potrzeba, z jednej strony - tworzenia niezbędnych rozwiązań prawnych umożliwiających podmiotom władzy publicznej gromadzenie i wzajemne przekazywanie informacji środowiskowych (komunikacja), a z drugiej strony - wprowadzania w tym zakresie także i stosownych procedur współdziałania (zasad kooperacji) zarówno pomiędzy jednostkami organizacyjnymi władzy publicznej, jak i ze społeczeństwem (opinią publiczną). Należy przy tym mieć na względzie jednak i to, że "informacja" i jej "komunikacja" nie tworzą jeszcze jednej całości w sensie dogmatyczno-prawnym, lecz pozostają w hermeneutycznym wzajemnym powiązaniu pomiędzy "informacją" i "interpretacją", zaś intersubiektywne odniesienie tego wzajemnego związku czyni pojęcie "informacja" pojęciem "dialogicznym", a o jego ujęciu dogmatycznym przesądza z reguły dopiero odpowiedni stosunek administracyjnoprawny kreowany na tle obowiązujących rozwiązań prawnych.

    Początek strony


    Andrzej Wróbel
    O niektórych aspektach koncepcji praw podstawowych UE jako zasad
    Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie niektórych zagadnień dotyczących koncepcji praw podstawowych Unii Europejskiej jako zasad. Potrzeba przyjęcia określonej koncepcji tej kategorii praw podstawowych, jako odrębnej strukturalnie i funkcjonalnie od kategorii praw podstawowych jako praw, wynika po części z przyczyn natury dogmatycznej, po części - teoretycznej. Prawa podstawowe UE jako zasady są bowiem konstrukcją prawa pozytywnego, do których odnoszą się przepisy Preambuły i art. 51 oraz art. 52 Karty Praw Podstawowych UE (dalej jako KPP lub Karta). Konieczne jest zatem sformułowanie precyzyjnych kryteriów umożliwiających interpretację przepisów Karty w celu zidentyfikowania struktury analitycznej konkretnego przepisu KPP, jako zawierającego zasadę lub zawierającego prawo. Ponadto, potrzeba sformułowania koncepcji praw podstawowych jako zasad wynika z przekonania, że rozpowszechnione w teorii i filozofii prawa teorie, koncepcje i ujęcia zasad (ogólnych) prawa, tylko w pewnym zakresie lub z pewnymi zastrzeżeniami, mogą być użyteczne w wyjaśnieniu struktury i funkcji praw podstawowych jako zasad, tym bardziej iż nie istnieje jedna powszechnie akceptowana koncepcja zasad prawa ani też jeden powszechnie akceptowany katalog kryteriów, umożliwiający konsekwentne odróżnianie zasad od reguł, standardów czy praw. Przyjęcie pewnej koncepcji praw podstawowych UE jako zasad jest konieczne także z perspektywy identyfikowania rozmaitych konfliktów lub kolizji albo konkurencji praw podstawowych, zarówno w układzie wertykalnym, jak i - zwłaszcza - w układzie horyzontalnym, a także dla określenia optymalnych reguł rozstrzygania tych konfliktów, kolizji lub konkurencji. Ponadto, zidentyfikowanie danego prawa podstawowego jako zasady ma istotne znaczenie dla efektywności ochrony (sądowej) tego prawa. Zgodnie bowiem z art. 52 ust. 5 zd. 2 Karty można się na nie powoływać w sądzie jedynie w celu wykładni tych aktów i kontroli ich legalności.

    Początek strony


    Ukryj

    Opis:

    Szczegóły towaru


    ISSN: 1895-0396 , Oprawa: miękka , Format: A4 (210 × 297 mm) , 64
    Rodzaj: czasopisma prawnicze , Medium: czasopismo (WKP)
    Dział: Prawo Unii Europejskiej i międzynarodowe / Prawo międzynarodowe publiczne
    Kod: KIK-6509:201401 Miejsce wydania: Warszawa